17 Eylül 2013 Salı

HİZMET İÇİN VARIM!

Okullar resmi olarak dün açıldı. Gerçi bizim okulumuz neredeyse iki haftadır başladı. Kızım büyük bir heyecanla 9.sınıfa başladı. Artık okulunun en büyük grubunun en küçüğü! Anaokulunu da sayarsak 10 yıllık veliyim, ilk defa bu yıl bir okul aile birliğine dahil oldum. Bu zamana kadar bu okul aile birlikleri ne işe yarar pek anlamaz hatta biraz da saçma bulurdum. İşsiz, güçsüz kadınlar bir araya gelmiş, kendilerini oyalıyorlar diye düşünürdüm...

Öyle değilmiş!

Bunu anlamam için iki toplantıya katılmam yetti.

Gerçekten özveri isteyen, zaman isteyen bir durum. Kızım artık lise olduğu için son birkaç yılda okula faydalı olmalıyım diye giriştiğim bu çaba, benim için zaman ve programlama açısından biraz zorlayıcı olacaksa da keyifli bir tatmin sağlayacak gibi duruyor.

Okullara gelir sağlamak amaçlı yapılan pek çok etkinlik ciddi planlama gerektiriyor. Bu gelirlerle bazen okulun bir ihtiyacı karşılanıyor (ki bizim okulumuz bir vakıf okulu olduğundan okul aile birliğinden böyle bir talep yok), bazen ihtiyacı olan öğrencilere burs sağlanıyor ya da okul yönetimi, öğrenci, veli, öğretmen kaynaşmasını sağlamaya yönelik aktiviteler düzenlenebiliyor. Herkesi mutlu etmek tabii ki mümkün değil ama, amaç genel bir memnuniyet yaratabilmek. Okulda veliler ile yönetim arasında bir köprü vazifesi gerçekleştirmek.

 
Tam benim kalemim işler aslında. Bu yıl biraz vakit sorunları yaşasam da çok keyif alacağıma eminim.

Aslında çok zaman şikayet ettiğimiz, hatta iletişimsizlikten yakındığımız okul - aile ilişkilerinde işi sadece okula yıkmamak gerektiğini anladım bu vesileyle (Biraz geç olsa da - çocuk neredeyse üniversiteye başlayacak:-))). Özellikle bizim okulumuz gibi büyük kampüslerde yeni gelen öğrencilerin adaptasyonu, mutluluğu önemli... Bu yıl yapılacak etkinliklerde çocukları keyiflendirecek pek çok aktivite var. Velilere yönelik de çok ilgi çekici çalışmalar planlanıyor.

Çocuğu okula giden tüm velilere tavsiyem; okul aile birliklerinde en az bir dönem çalışmaları. Böylece okulun sistemini daha yakından tanıma şansı bulabilirsiniz. Belki sadece çocuğunuzdan duyduklarınızı sınama, ya da farklı gözlerden farklı yorumlar dinleme imkanınız olur. Daha objektif düşünmenize katkısı olabilir. Ayrıca farklı yaşlarda ve farklı sınıflarda çocuğu olan velilerin deneyimlerinden de faydalanabilirsiniz.

Tüm öğrencilere ve velilere başarılı ve keyifli bir okul yılı dilerim.

Sevgiyle...

9 Eylül 2013 Pazartesi

9 EYLÜL KUTLU OLSUN !!!


İzmirli'yim. Bazılarına göre gavurum. Hatta sırf İzmirli'yim diye gerçek Müslüman olup olmadığımı sorgulayan arkadaşlarım bile var...

İzmirli'yim ve bundan sonsuz gurur duyarım. İzmir'in ülkemin en aydınlık yüzü olduğunu düşünürüm. İnsanlarının beynindeki ve kalbindeki aydınlığın yüzlerine yansıdığını bilirim. İzmir güneşinin kalpleri nasıl ısıttığını da çok iyi bilirim. Yolda yürüyen insanla selamlaşmayı, komşuyla kahve muhabbeti yapmayı, kapının önüne sokak kedileri için süt koymayı, mahalle esnafından alışveriş yapmayı (bunun için İstanbul'da yaşadığım her yerde gerçek esnaf aramayı) severim.
Sıcağını, nemini, denizin kokusunu, martıların sesini özlerim.

İzmirli'yim demekten gurur duyarım. Bunu bir statüymüş gibi görürüm. Sanki herkes de benim gibi düşünür sanarım. Üstelik düşünmeyene de şaşarım - elimde değil...

İzmir benim evim, buna inanarak eninde sonunda İzmir'e döneceğimin hayalini kurarım. İzmir havasında annemin kokusunu duyarım, rüzgarında babamın sesi yankılanır sanki. İzmir benim yuvam ve hep böyle hissederim.

Bugün 9 Eylül, İzmir'in Kurtuluşu. Kurtuluş Savaşı'nın dönüm noktası. İzmirli'nin gururu...

Bugün; İzmir'e "tu kaka" muamelesi yapanlar, İzmir'in Türklüğünü sınayanlar, hangi kafa yapısındalar merak ediyorum. İzmirli'nin onlarca yıldır, balkonlarını 9 Eylül günü bayraklarla süslemesini hazmedemeyenler, gece düzenlenen fener alaylarını anlayamayanlar...Siz Türk müsünüz? Kendinizi Türk gibi hissediyor musunuz? Önce bir bunu sorgulayalım bence. Siz önce bir İzmirli'ye saygı duyun... Bırakın herkes istediği gibi zafer gününü kutlasın. İzmir'in gururunu kırmaya çalışmayın, asla beceremezsiniz. Atatürk resimli Türk bayraklarını yasaklamaya, toplatmaya çalışmayın, her evde bir tane yedeği vardır emin olun.

İzmirli'yim, Türk'ün önde gideniyim. Bu sabah İstanbul'daki evimin balkonuna bayrağımı asarken nerede yaşadığım değil, kendimi bugün nerede hissettiğim önemli, unutmayın...


91 yıl önce canıyla kanıyla İzmir'i savunan herkese içtenlikle dua ediyorum. Vatanın bütünlüğü için savaşan tüm askerlere hakkımı sonuna kadar helal ediyorum.

ATAM ! En çok da seni, özlem ve saygıyla anıyorum. Mekanınız cennet olsun...

Sevgiyle...

 
 
 

4 Eylül 2013 Çarşamba

ÇİN İŞİ JAPON İŞİ...

Kızımı bilen bilir. Yemek yapmaya çok meraklı. Daha doğrusu pasta yapmaya meraklıdır. Çok da güzel becerir. Babası fazla tatlı merakı olmadığından, daha fazla yemek yapmaya yönlendiriyordu ne zamandır.
Bizim ailede Çin yemeği merakı fazla olduğundan, Defne illa Çin pilavı yapalım diye tutturdu. Bir türlü kullanmaya fırsat bulamadığım yeni wok'umu kullacağım için bana da cazip geldi ve işe koyulduk.
Bu arada, Çin yemeği yapmanın en önemli püf noktası, malzemeleri tam ve taze olarak yemeğinizi yapmaya başlamadan hemen önce hazırlamanız. Evde her an hazır malzemeniz olmayacağından bir gün önce mutlaka alışverişinizi yapmalısınız! Yemeğinizi de sofraya oturmadan yaklaşık 1 saat önce hazırlamaya başlayabilirsiniz. 

Şimdi malzemeler: (3-4 kişilik)

1 bardak yasemin pirinci
2 yumurta
Yaklaşık 100-150 gram tavuk eti
20-25 adet donmuş karides
Yaklaşık 3/4 bardak donmuş bezelye
1 adet havuç
2 adet yeşil taze soğan
1 tatlı kaşığı toz şeker
4-5 yemek kaşığı soya sosu
Zeytinyağ

Önce bir tencerede 1,5 bardak suyu kaynatın, içine biraz tuz ve 1 bardak yasemin pirincini ekleyip suyunu çekene kadar kaynatın. Suyunu çeken pirinci kenara alın, yapışmaması için birkaç kez karıştırın. Tavuk etlerini küp küp minik minik doğrayın. Çukur bir tabakta tavuk etlerinin içine önce 1 yemek kaşığı soya sosunu sonra 1 tatlı kaşığı toz şekeri ilave edip iyice karıştırın. Kenarda bekletin.
Bir tencereye sıcak su koyup kaynatın ve içine donmuş bezelyeyi ve tavla zarı iriliğinde doğranmış havucu ekleyin. Yaklaşık 5-6 dakika kadar kaynatın. Aynı tencereye donmuş karidesleri ekleyin. 5 dakika kadar daha kaynatın ve ateşten alıp suyu süzün. 
İki yumurtayı bir kaba kırın ve iyice çırpın. İçine biraz tuz ve ince ince doğranmış yeşil taze soğanları ekleyip tekrar çırpın.
Şimdi wok'umuzu kullanmaya başlayabiliriz. Önce wok'umuzu yüksek ateşte iyice kızdırıyoruz. Bu aşamadan itibaren hızlı ve dikkatli olmalısınız!
Kızgın wok'un içine 1 kaşık zeytinyağ koyup çırpılmış yumurtaları döküp hızlıca karıştırıyoruz. Yaklaşık 2 dakika kadar. Pişen yumurtaları bir tabağa alıp kenarda tutuyoruz.
1 kaşık zeytinyağ ilavesiyle tavuğu wok'ta 5 dakika kadar karıştırarak pişiriyoruz.
Hemen sonra wok'un içine 2 kaşık kadar daha zeytinyağ koyup haşladığımız bezelye, havuç ve karidesleri ve 2 kaşık soya sosunu ekliyoruz. Çevirerek kızgın wok içinde yaklaşık 3-4 dakika pişiriyoruz. İçine daha önce haşladığımız pirinçleri ilave edip karıştırıyoruz (bu aşamada dibini tutturmamaya dikkat edin). Hepsini beraber 2-3 dakika daha pişirip en son pişirdiğimiz yumurtaları ekliyoruz. Bir kaç kez karıştırıyoruz ve pilavımız hazır!
 
Umarım dener ve beğenirsiniz. Biz çok beğendik ve 4 kişilik pilavı 3 kişi afiyetle yedik! 
Şimdiden afiyet olsun!!!

Sevgiyle...



3 Eylül 2013 Salı

BİR ERGENLE YAŞAMAK - 9

4 Eylül...
Lise...
Okulun ilk günü...
Hazırlıklar...
Yeni bir başlangıç...
Gerçekle yüzleşme...
Hayata ilk adımlar...
Üniversite hazırlığına az kaldı....

İşte böyle. Biraz gerginiz. Kızımız liseli oluyor. Aynı okula devam etse de; yeni bina, yeni öğretmenler, yeni sistem, yeni dersler, sbs'den derece alıp bir yıl hazırlık okumuş "genius" grubun ortaokuldan gelenlerle karışması sonucu oluşacak homojen yapının sindirilmesi......... gibi bir sürü bilinmez ile ilgili endişeliyiz.

"Biz" kim miyiz?

Eşim ve ben; tabii ki!

Aslında kızım bunlardan ziyade; dizaltı çorap mı giyilecek?, saçlar açık bırakılıyor mu?, hangi ayakkabı alınacak?, herkes makyaj yapıyor, bende yapabilir miyim?, kantinden hamburger yiyebilir miyim? sınıfımda kimler olacak? eteğimin boyu yeterince kısa mı?.... gibi daha farklı konulara odaklanmış durumda.

Bu da bir nevi çatışma ortamı yaratıyor ev içinde. Benim beklentim biraz odaklanma, okula hazırlanma, ne bileyim mesela eve gelen okul kitaplarına şöyle bir göz atma... Ama yok, tatilde son günler ya. Ne kadar TV seyretsem kardır, ne kadar telefon geyiği yapsam yanıma kar kalır fikrinin önünü alamıyorum. Uyku deseniz neredeyse öğlene kadar. İlk kez bu yıl uyuyacağı tuttu çocuğun. Oysa bu yıla kadar yaz kış en geç 9:30da kalkılırdı. İki gün sonra sabah 6:30 da nasıl kalkacak çok merak ediyorum. Ya da sınıfta nasıl uyanık duracak? Yaşayıp göreceğiz herhalde.

Ben bu laylaylom hali görünce, daha okul açılmadan söylenip duruyorum elimde olmadan. Cevaplar da bir tuhaf... "Ne zaman çalışmadığımı gördün ki anne? Ne zaman ödev yapmadım ben? Dersi derste dinliyorum zaten.." Her konuda verecek bir cevabı da var artık bizim ergenin. Bir de sinirli ki sormayın. Evden yüksek gerilim hattı geçiyor adeta.

Anlayacağınız bizim evde lise biraz gergin geçecek gibi. Yan komşumun bebeğine yemek yedirirken nasıl zorlandığı ile ilgili anlattıklarını dinlerken elimde olmadan; "Çocukları değişelim mi?" dedim geçen gün. Sonra da utandım. İnsanlar beni yeni tanıyor "deli mi ne?", diyecekler... Oysa bebeklik halleri ne güzeldi kızımın. Evet yemek yemezdi O da ama, otur otur, kalk kalk. Herşey çok daha kolaydı. Özlüyorum o zamanları ne yalan söyliyeyim.

Allah sağlıklı ve bereketli bir ömür versin kızıma diyorum gene de. Daha yaşayıp göreceğimiz neler var acaba önümüzde?

Lise...
4 Eylül...
Yeni bir başlangıç...
Macera...
Heyecan...
Korku...
Adrenalin...
Stres................

Sevgiyle...

Not: Bir süredir Blogger uygulamasındaki bir sorun nedeniyle bloguma fotoğraf yükleyemiyorum. Yazılarımı bu sıkıcı ve renksiz haliyle de okuduğunuz için teşekkür ederim...!

21 Ağustos 2013 Çarşamba

FIRINDA SOMON TARİFİ

Somon balığı soğuk sularda yaşayan oldukça yağlı bir balık. Son yıllarda çok önerilen Omega 3 bakımından da en zengin gıdaların başında geliyor. Üstelik artık yaz - kış süpermarket raflarında bile kolayca bulunabiliyor.

Ben somon balığını fırında özellikle de misafirlerime  yapıyorum. Bugüne kadar beğenmeyen olmadı. Denemenizi mutlaka öneririm asla mahcup olmazsınız....
İşte tarifim:

FIRINDA SOMON:

Kişi sayısı kadar dilim somon balığı (derisi üzerinde kalmalı)
2 adet kurusoğan (kırmızı soğan da olabilir)
2 adet iri domates
2-3 adet sivri biber
1-2 diş sarımsak
5-6 dal maydanoz
2-3 adet defne yaprağı
1 adet limon
tuz - karabiber

Yapılışı:

Fırın tepsisini çok az zeytinyağ ile yağlayın. (İstenirse yağlı kağıt üzerinde hiç yağ koymadan da yapılabilir.)
Soğanı yaklaşık 1 santim genişlikle halka halka doğrayarak en alta dizin.
Üzerine balık dilimlerini yerleştirin.
Balıkların üzerine kabuğu soyulmadan halka halka dilimlenmiş domatesleri dizin.
Balıkların aralarına ince uzun ikiye bölünmüş ve çekirdekleri alınmış sivri biberleri yerleştirin.
Maydanoz dallarını ve ince doğranmış sarmısağı aralara serpiştirin.
Kabuğu soyulup halka halka doğranmış limonları ve defne yapraklarını da aralara yerleştirin.
Tuz ve karabiber ile tatlandırın.
Önceden ısıtılmış 180 derece fırında balıklar nar gibi kızarana kadar pişirin.

Ayrıca, tepsideki balığın görüntüsü pişmeden önce ayrı bir güzel, piştikten sonra ayrı bir güzel oluyor. Bugün nedense bir sorun var sanırım, resmimi yüklemeyi beceremedim.:-((

Bu arada balığınızın yanında güzelce soğutulmuş bir beyaz şarap içmeyi unutmayın. Ben son gelen misafirlerime Yazgan Vodina Beyaz (Chardonnay) ikram ettim. Müthiş güzel uyum sağladı.

Güzel bir yeşil salata ya da bulabilirseniz (ben İzmir'den getirtmiştim) yeşil İzmir börülcesi haşlayıp bol sarımsak, limon, zeytinyağ sos ile servis edebilirsiniz.

AFİYET OLSUN...

Sevgiyle...

13 Ağustos 2013 Salı

HAYATA GÜZEL BAKTIM

Taşınma telaşı, çocuğun okulu, sınavları, işsel sıkıntılar, ailesel durumlar, filan derken bu yıl çok sıkılmış, biraz da yılmış olduğumu fark ettim.

Geçtiğimiz bir ay içinde ise (yazla beraber) hayatımıza bir renk, bir hareket geldi. Bünyeye de biraz güneş ışını değiverince keyfim yerine geldi...

Önce iki haftalık Ayvalık tatili ve araya sıkıştırılmış üç günlük Midilli kaçamağı, ardından bir hafta işbaşı, sonra ver elini St. Petersburg. Üzerine bayram tatili ve Sapanca... Ohhh, hayat bana mı güzel ne???

Öyle bir hızlı trafik yaşadık ki son dönemde, artık valizi filan boşaltamadan, çamaşır yıkayamadan, yeni valiz doldurup gitmek gibi komik durumlar yaşadık. Pazar günü Sapanca dönüşünde ortalıkta farklı ebatlarda ve farklı seyahatlerde kullanılmış üç tane valiz vardı...

Çok üst üste seyahat yapınca, planlama ustası oluveriyor insan. Hele de benim eşim gibi bir eşiniz varsa... İnsanı boşuna bir şirketin en tepesine oturtmuyorlar tabii...Hangi saatte yola çıkmak lazım ki, güneyden gelenlerin trafiğine yakalanmayalım? Hangi yoldan gitmek lazım ki, daha az şehir içi trafiği olsun? Hangi feribota binmek lazım ki, fazla sırada beklenmesin?... Hep bir plan ve program... Hedef belli, motivasyon tavan, prim garanti!!!

Bu arada; Ayvalık her zamanki gibi şahaneydi!

Midilli her zamanki gibi çok keyifliydi!

St.Petersburg bence bu yazın sürprizi ve en etkileyicisiydi!

Veee son olarak, Sapanca her zamanki gibi dinlendiriciydi!

Bu hafta becerip de fotoğrafları telefonumdan bilgisayara aktarabilirsem, biraz St.Petersburg hakkında yazayım diyorum.

Bu yoğunluk ve koşuşturma içinde hiç migrenimin tutmaması, yorgunluktan ayaklarım şişip belim tutulsa da hiç sızlanmamış olmam ve enerjimdeki tavan yapma hali; tüm bu seyahatlerden ne kadar keyif aldığımın bir göstergesi olsa gerek. Tek sorun fazla yemek ve fazla içmekten mütevelli alınan kilolar ve bu fazla kilolardan en kısa zamanda nasıl kurtulunacağına dair oluşan tasalar:(((

Sonuç olarak; geçen ay hayata güzel baktığımı fark ettim. Kızım gözlerimin önünde sanki biraz daha serpildi. Kocam da ben de dinlendik. Ramazan sonrasına ya da yılın ikinci yarısına, işlerin yoğunluğuna hazırız. Köpeğimiz, kuşumuz, kedimiz hep beraber sağlıklıyız çok şükür! Yeni evimizden de memnunuz. Güzel komşuluklar olacak, hissediyorum. İşte böyle...

Sevgiyle...


2 Ağustos 2013 Cuma

DOKUZ AYIN ÇARŞAMBASI AĞUSTOS'TA TOPLANDI

Ramazan ayı bizim gibi alkollü içki üretimi ya da pazarlaması yapan firmaların en sakin, en durgun dönemidir genellikle.

Ramazan ayı döneminde, personele kullanmadığı izinler kullandırılır, üretim tesislerinde bakım - onarım çalışmaları yapılır, dosyalar temizlenir, cari hesaplar toparlanmaya çalışılır, hatta vızır vızır çalan telefonun sesi bile özlenir... Bayrama doğruysa hareket başlar, siparişler artar, teslimatlar yoğunlaşır, insanların üzerindeki rehavet kalkar, gözler parlamaya, avuçlar kaşınmaya başlar.

O yüzden; ben Şeker Bayramı'nı çok severim. Bayram olmasının haricinde, iş anlamında bizim için bereket ve bolluğun habercisidir. Bir ay boyunca hamlaşan beyinlerimizin çalışmaya başlamasıdır. Telefonların, maillerin artması, şirket içinde fatura kesen printer'ların sesinin daha fazla duyulmasıdır... Üretimde dolum makinalarının şişe şıngırtısının her daim müzik yapmasıdır. Misss gibi şarap kokusunun ortalığı sarmasıdır.


Bu yıl bir de kampanya diye adlandırdığımız dönemin, yani bağ bozumu ve şarabın hazırlanma sürecinin de aynı döneme denk gelmesiyle daha yoğun ve hareketli günler bizi bekliyor olacak. Hatta Eylül ayının neredeyse tüm açık noktalarda menü değişimlerinin yapıldığı bir ay olduğunu bildiğimiz için, sürekli ziyaretlerin yapıldığı, yeni tekliflerin verildiği, pazarlıkların edildiği ayrı bir telaş daha üzerine ekleniyor bu yıl.

Kısaca Ağustos bu yıl bizler için "tam yol ileri" bir zamanın başlangıcı olacak. Ne güzel!

Amaaa, bu yorucu tempo öncesi kısa bir tatil yapmak lazım diyerek; 4-5 gün kaçıyoruz buralardan. Bayramdan hemen önce St.Petersburg, döner dönmez Bayram boyunca Sapanca.

 
Tabii acayip bir planlama ve organizasyon yapmam gerekti bu sefer. Öncelikle Pamuk (agresif kedimiz) şirkette kalacak. Yakın oturanlar nöbetleşe gelip onu kontrol edecekler bayram boyunca. Zeytin küçük olduğu için ve henüz tanışmadıkları için bu sefer onları bir araya getiremiyoruz. Zeytin (minik Golden kızım) yurt dışında olduğumuz süreçte, Köpek oteline gidecek. Uzun araştırmalar sonucu güvenebileceğim bir yer buldum inşallah. Sonra Sapanca'ya bizimle gelecek. Maviş (muhabbet kuşumuz) önce evde kalacak, sonra O'da Sapanca'ya gelecek. Malum, suyunu yemini ayarlayınca bir süre evde yalnız kalabiliyor ama, azıcık küsüp bozuk atıyor. Hatta bir süre yüzümüze bakmıyor, poposunu dönüp oturuyor ama ne yapalım başka çare bulamadım onun için.

Yukarıdaki paragrafı bir kez daha okuyunca, kendime güldüm. Resmen mini bir hayvanat bahçesi olmuşuz haberimiz yok:))) Ama hepsinin yeri ayrı, inanılmaz mutlu ediyorlar beni...

St. Petersburg ilk kez gideceğim ama hep görmek istediğim bir yerdi. İnşallah bol bol fotoğraf çekip sizinle paylaşmak istiyorum. Sapanca ise tembellik olacak. Uzun zamandır gidemediğimiz evimizi özledik. Oranın keyfi ayrı. Doğal yaşam, organik beslenme, çimlere yayılma, sakinlik, huzurrrrrr......

Yani anlayacağınız bir süre buralarda yokuz...

Bir de itirafım olacak bu ayla ilgi... Buralardan kaçmamın bu ay çok özel bir sebebi daha var aslında. Canım Babamın sonsuzluğa gidişinin 1. yılı dolacak 6 Ağustos'ta. O gün buralarda olmamalıyım. Hiç bir yerlere sığamam çünkü. Annemle o gün konuşamam, yüzünü görmeye dayanamam. Daha hazır değilim. Bir yıl geçti ama, galiba ben hala idrak edemedim yokluğunu, onsuzluğu. Burnumun sızısı hiç azalmıyor. Yüreğimin kabarması azıcık da olsa sönmüyor. İçim çok ama çok yanıyor... Öyle güzel bir adamdı ki... O'nun kızı olmaktan hep gurur duydum, çok mutlu oldum. BABAM Seni Çok Seviyorum.....

Sevgiyle....