ELMA AĞAÇLARI COŞTU

Elma mevsimi geldi. Ağaçlar bereketli, dallar elma dolu. 

E ne yapmak lazım? Sofralarda elmalı lezzetlere bol bol yer vermek lazım.

Bugünkü mutfak terapim de Cevizli, Elmalı Kek oldu.

CEVİZLİ ELMALI KEK

Malzemeler:

3 yumurta (oda ısısında)

1,5  bardak şeker

1 bardak süt

1/2 bardak sıvıyağ

2,5 bardak un

3 çay k. Tarçın

1 paket kabartma tozu

1 bardak irice dövülmüş ceviz

2 adet elma

2 çay k. Tarçın

2 yemek k. Toz şeker

Yapılışı:

Oda ısısında olan 3 adet yumurta ve şeker pütürsüz hale gelene kadar çırpılır. Karışımın içine sırasıyla sıvı malzemeler eklenir. Önce süt, sonra sıvıyağ ilave edilir. Ayrı bir kabın içine un, tarçın, kabartma tozu elenir.

Sıvı karışıma kaşık kaşık kuru malzeme eklenerek çırpmaya devam edilir. En son iri dövülmüş ceviz elle karıştırarak kek karışımına eklenir.

Kelepçeli kek kalıbı tereyağ ile yağlanır. Kek karışımı kalıba dökülür. 

Elmalar soyulup ince ince dilimlenir ve 2 kaşık toz şeker ile 2 çay kaşığı tarçın ile karıştırılır. 

Kek kalıbına dökülen karışımın üzerine ince dilimlenmiş elmalar yerleştirilir.

175 derecede önceden ısıtılmış fırında yaklaşık 40-45 dakika kadar pişirilir.

Afiyet olsun.

Sevgiyle...

KİŞİSEL TERAPİ

Herkesin kendince bir kafa dağıtma yöntemi vardır. 

Doğu ve güneydoğuda şehit olan asker ve polislerin günlük haber bültenlerinde rakamlarla ifade edilmesini henüz hazmedememişken; şimdi de darbe kalkışması sonrası görevden el çektirilen ya da gözaltına alınıp, tutuklanan insanların matematiğini çözmeye çalışıyoruz. Bir ülkenin her kurumu, her birimi nasıl bu kadar pisliğe batar, insan inanmakta güçlük geçiyor. Bu günler bir şekilde atlatılır belki ama insanların olaylara bakış açıları kesin olarak değişti. Çevremdeki arkadaşlarımın mutsuzluğu ve geleceğe yönelik endişeleri artık söze dökülmeden gözlerinden anlaşılabiliyor. İnşallah, korkulan ve endişeyle beklenen yaşamsal kaos ortaya çıkmaz.

Bu arada, dikkatimi çeken bir konuyu mutlaka ifade etmeliyim ki; o da, bu dönemde tv kanallarının yayınlarına katılan emekli ya da el çektirilmiş askerlerin "kalitesi". Hepsi de çok iyi eğitimli, ifade yetenekleri gelişmiş, sakin, oturaklı ve inanılmaz saygın insanlar. Bu askerlerin iade-i itibarları mutlaka verilmeli, hatta şu anda yapılmaya çalışılan yapısal değişikliklerde bu insanlara mutlaka danışılmalı.

Neyse bu aralar o kadar fazla tartışma programı izledik ki, artık hepimiz gerektiğinden fazla bilgili ve bazen de hadsizce her olayda fikir beyan etme rahatlığındayız. 

Bu sıkıntılı süreç devam ederken, tv'de sürekli haber programı seyredip, şişip dayanamaz hale gelince kendimi mutfağa atıyorum. Yemek yapmak benim için en büyük terapi. Yaz günü fazla ağır yemekler de tercih edilmediğinden, hafif ve pratik yemekler yapmaya çalışıyorum.

Dün akşam patlıcanlı pilav yaptım. Bizim evde pilav mühim yemektir. Kötü pilav asla yenmez, o nedenle hep özenerek yaparım. Patlıcanlı pilav annemin yaz aylarında çok sık yaptığı bir yemektir. Ilık hatta soğuk yendiğinden sıcak havalarda severek yapar ve yeriz.

PATLICANLI PİLAV

Malzemeler:

1,5 bardak baldo pirinç

1 orta boy patlıcan

1 orta boy soğan

1 avuç çam fıstığı

Yarım demet taze nane

2 adet kesme şeker

Tuz karabiber

Zeytinyağ

Yapılışı:

Pirinç sıcak suya konulup, bekletilir.

Patlıcan alacalı soyulup, fındık büyüklüğünde kuşbaşı olarak kesilir. Zeytinyağda kızartlır. Mutfak havlusu konmuş bir tabakta bekletilir.

Soğan iyice küçük yemeklik doğranır. Tencereye 3 yemek kaşığı kadar zeytinyağ konur. Biraz ısınınca içine soğan eklenip, çevrilerek pişirilir. Çam fıstıkları tencereye eklenir, kızarana kadar yağda çevrilir. İçine iyice yıkanmış süzülmüş pirinçler ilave edilip saydamlaşana kadar kavrulur. Daha sonra içine 2,5-3 bardak kadar kaynar su konulur. Tuz, karabiber ve kesme şeker ilave edilir. Ateşin altı kısılıp, pilav pişirilir. Pilavın altı kapatılmadan önce ince ince doğranan taze nane tencereye eklenir. En son kızartılmış patlıcanlar tencereye ilave edilir ve demlemeye bırakılır.

Pilav ılınınca servis edilir. Ertesi güne bile nefasetini kaybetmez.

Ben kendimi gündemdeki sıkıntılardan bu şekilde, mutfakta oyalanarak kurtarıyorum. Şiddetle tavsiye ederim.

Sevgiyle...

ZOR ZAMANLAR İÇİN TATLI DOPİNGİ

Son on gündür milletçe inanılmaz günler yaşıyoruz. Yaşadığımız olaylar hepimizce malum, ama bu arada çevremdeki pekçok insanın psikolojisinin bozulduğunu görebiliyorum. Endişe, kuşku, gelecek korkusu ile  insanların ülkeyi bırakıp, gitmekten bahsettiğini duyar olduk. Oysa bırakıp gitmek demek, kolay yolu seçmek demek. Hem de gittiğiniz yer neresi olursa olsun, orada yaşamak için ne kadar imkanınız olursa olsun, gideceğiniz yerde her zaman yabancı olmayı göze almak demek... Bu tercih böyle alelacele, telaşla verilecek bir karar değil. Bu ülke, bu cumhuriyet bizim, sahip çıkmamız, Atatürk'ün emanetini elimizden geldiğince korumamız lazım.

Sinirlerimiz bu kadar gerilmişken, sakinleşmek için benim kendime uyguladığım en iyi ilaç, tabii ki mutfakta olmak. Sevdiklerime pişirmek, ikram etmek, beğenilerini duymak beni kendime getiriyor. Bu akşam iş dönüşü gene mutfaktaydım.

Bu akşam ziyarete gelecek arkadaşlarım için kolay bir Kup Tramisu yaptım. Bence hepimizin bu aralar şımarmaya ihtiyacımız var.

Kup Tramisu

Malzemeler:

5 bardak süt

1 bardak şeker

2 tepeleme kaşık un

1 yumurtanın sarısı

2 silme yemek kaşığı nişasta

100 gr. Labne peyniri

Kedi dili bisküvi

2 yemek kaşığı Nescafe

1 bardak ılık su

Üzeri için kakao

Yapılışı:

Bir tencereye süt, şeker ve un konulur. Sürekli karıştırarak pişirmeye başlanır. Ilınınca içine yumurta sarısı ve nişasta eklenir. Sürekli karıştırarak kaynatılır. Yaklaşık 1-2 dakika kaynatılır. Sonra içine 100 gr labne peyniri eklenir. Labne eklenince ateşten alınır ve mikserle hafif soğuyana kadar çırpılır.

Bir bardak ılık su içine nescafe eklenir ve karıştırılır. Kedi dili bisküviler 2ye 3 e bölünerek nescafe içinde çevrilir ve kup bardaklarının altına yerleştirilir. Üzerine ılınan muhallebi eklenir sonra bir kat daha kedi dili ve tekrar muhallebi konulur. Soğuması için bekletilir. En son üzerine kakao elenir. Afiyetle yenir. 

Dertler, tasalar belki unutulmaz ama en azından mutluluk hormonu endorfin salgılanmasına yardımcı olur diyerek bu ara rejimi filan boş verin. Zaten, balık hafızamızla yakında her şeyi unuturuz nasıl olsa... 

Sevgiyle...

PEYNİRLİ DEREOTLU POĞAÇA

Kızımı okula yollamadan önce mutlaka kahvaltı etmesini isterim. Sabahlariı çok erken kalkması gerektiğinden ve servisi yakalama stresi yüzünden çok hızlı olmamız gerekiyor. Büyüdükçe çeşit bulmak daha zor oldu. Eskiden ben ne hazırlarsam onu yerdi. Son bir iki yıldır okula gitme hazırlığı daha uzun sürer oldu, e tabii kahvaltıya ayrılan süre de iyice kısaldı. Artık kızım, bir iki lokmada atıştırılan şeyler ister oldu. Bu da beni zorluyor. Bu hafta bir de final sınavları haftası olunca sabahları stres yaşamamak için acil durumlar için elimin altında birşeyler olsun dedim ve pazar akşamından Peynirli, dereotlu poğaçalar hazırladım.

Valla mis gibi oldu, mutfaktan yayılan koku tüm evi sardı. Tarifi de blogdan paylaşmak şart oldu!

Peynirli, Dereotlu Poğaça

Malzemeler:

3-3,5  bardak un

125 gr tereyağ

1 bardak zeytinyağ

1 bardaktan 1 parmak az yoğurt

1 yumurta (beyazı içine, sarısı üzerine)

1 tatlı kaşığı tuz

1/2 tatlı kaşığı şeker

1 paket kabartma tozu

1/2 demet dereotu (ince kıyılmış)

150-200 gr peynir (beyaz ya da tulum arzuya göre)

Yapılışı:

Karıştırma kabına unu koyun, ortasını havuz gibi açın. Unun ortasına oda sıcaklığındaki tereyağını küp küp bölerek koyun. Zeytinyağını, yoğurdu, yumurta beyazını, tuz, şeker, kabartma tozunu ve ince kıyılmış dereotunu ilave edip iyice yoğurun.

Peyniri rendeleyin ya da küçük küçük kesin. 

Hamurdan ceviz kadar parçalar koparıp, avucunuzun içinde açın. İçine bir miktar peynir koyup hamuru kapatın ve iyice yuvarlayın. 

Fırın tepsisine yağlı kağıt serin. Hazırladığınız poğaçaları iki santim aralıklarla tepsiye dizin. Poğaçaların üzerine ayırdığınız yumurta sarısını bir fırça yardımı ile sürün.

Önceden 180 derecede ısıtılmış fırında, poğaçaları üzerleri kızarana kadar yaklaşık 30-35 dakika pişirin.

Yanında taze demlenmiş bir çay ile bu kıyır kıyır poğaça kızım için harika bir kahvaltı alternatifi olacak. Size de en kısa zamanda denemenizi öneririm. Şimdiden afiyet olsun!

Sevgyle...

ELMALI CEVİZLİ KEK

Yarın İzmir'e bir hasta ziyaretine gideceğim. Daha doğrusu çok sevdiğim bir akrabamın yanında hastanede refakatçi olarak kalacağım. İzmir'e uçakla gideceğim için yanımda ne götüreceğimi düşürken, nihayet bir kek yapıp götürmeye karar verdim. Şifa olsun diye dualar ederek verdim fırına, istediğim gibi güzel de oldu sanırım. 

Sağlık başka bir şey. İnsan sağlığı bozulunca anlıyor yaşadığı her günün kıymetini. İşte o nedenle; her günü bir armağan olarak görmek, öyle yaşamak lazım. Günlük sıkıntıları boş vermek, stresi mümkün olduğunca uzak tutmak lazım. Tabii yapılabildiği kadar. Yan uğraşlar edinmek önemli. Herkesin mutlaka bir ilgi alanı vardır. Onu bulup, o konuda kendini beslemek lazım. Böylece kendini dinlemeden, hayatı sana getirdiği herşeyle, iyisiyle kötüsüyle kabullenmek gerekiyor. Allah hepimize yaşadığımız her günü keyifle geçirecek sağlığı versin inşallah, deyip tarife geçiyorum...

ELMALI CEVİZLİ KEK

Malzemeler:

3 yumurta

1 bardak toz şeker

1 bardak süt

3/4 bardak sıvıyağ

2 bardak un

1 çay bardağı buğday nişastası

1,5 paket kabartma tozu

1 tatlı kaşığı tarçın

1 bardak iri dövülmüş ceviz

1 elma (zar şeklinde doğranmış)

Yapılışı:

Fırını 175 dereceye ayarlıyoruz. 

Oda sıcaklığında 3 yumurta ile şekeri iyice çırpıyoruz. Daha sonra içine süt ve sıvıyağı ekliyoruz ve çırpmaya devam ediyoruz. 

Ayrı bir kapta tüm kuru malzemeyi (un, nişasta, kabartma tozu, tarçın) eleyerek karıştırıyoruz.

Sonrasında kuru malzemeyi çırpma işlemine devam ederken karışımın içine yavaş yavaş ekliyoruz. 

Son olarak kesilmiş elma ve dövülmüş cevizi spatula ile karıştırarak iyice hamura yediriyoruz. 

Tereyağ ile yağladığımız kek kabına karışımı döküp, fırına veriyoruz. Yaklaşık 45-50 dakika pişiriyoruz. Bir kürdanla pişmişliğini kontrol edip fırından çıkarıyoruz. 

Soğuyunca ters çevirip servise hazır hale getiriyoruz. 

Hastama şifa olsun niyetiyle götürüyorum !

Sevgiyle...

İÇ BAKLALI, ETLİ ENGİNAR

19 sene oldu İstanbul'a yerleşeli. Gene de bu güzel şehrin, o isli, puslu, hep karanlık, kükürt kokulu, kasvetli kışlarına alışamadım. Sorun sadece günün erken bitmesi, havanın gün ortasında kararması filan değil, İstanbul'a kışı yakıştıramıyorum ben. Bu şehri parlatan güneş gökyüzünde hep olmalı diyorum. Bulutlu olsa da gökyüzü arada müjdesiyle çıkagelip, aydınlatıvermeli güneş etrafı. Boğazın suları ışıldamalı güneşin yansımasıyla, insanın içi açılmalı. Belki de İzmir'imi arıyorum hala İstanbul'un içinde. Öyle bir İstanbul ki bu, içinden yirmi tane İzmir çıkartır istese. Ama işte ata memleketi diye mi nedir, hala hep bir iç sızısı yüreğimde, her 35 plaka gördüğümde...

Nihayet şimdi benim için yılın en mutlu zamanları başladı İstanbul'da. Artık güneşi görüyorum, sıcaklığını hissediyorum, biliyorum ki günler bundan sonra daha aydınlık olacak... Boğazın suları kıpraştıkça, gözüm kamaşacak güneşin yansımasından. Dolu dolu bir nefes aldığımda, ya mis gibi çimen kokacak etraf, ya da denizden gelen iyot... İnsanlar daha güler yüzlü olacak, doğa canlanacak. Meyve ağaçları çiçekten meyveye dönecek. Bizim bahçedeki kaplumbağalar saklandıkları yerden çıkacaklar, belki yeni diktiğim begonvillerin yapraklarını yiyecekler ama olsun, bozulanın yerine yenisini dikerim ben.

Markette, pazarda sebze, meyve bollanacak. Renkler coşacak, lezzetler artacak. Domates bile lezzet alacak kahvaltı sofralarının baştacı olacak aylarca.

Anlayacağınız sofralar coşacak, bereket artacak...

Hazır zamanı gelmişken, enginarı, baklayı kaçırmayın derim. Ben bir kaç haftadır Ayvalık'tan gelen körpe enginarlarla enginar dolması yaptım. İstanbul'da maalesef dolmalık enginar bulmak zor, burada enginar kalbi alıyorum pazardan. Karaciğer için en iyi ilaç enginar, hatta karaciğeri yenilediği bile söyleniyor. O yüzden sofralarda sık sık yer vermek lazım.

Annemden öğrendiğim İzmir usulü bir enginar yemeği yaptım ben bu akşam. Öyle de basit ki, hemen paylaşmak istedim tarifini. Yarın için şimdiden aklınıza düşüreyim bu yemeği dedim...

İç Baklalı Etli Enginar 

Malzemeler:

6 adet enginar kalbi

300 gr kadar taze iç bakla

400 gr dana ya da kuzu kuşbaşı (bizim evde daha çok dana tercih ediliyor)

1 büyük soğan

1/2 demet dereotu

Tuz, karabiber

1/2 limonun suyu

Zeytinyağ

Yapılışı:

Önce etimizi iyice yumuşayacak şekilde haşlıyoruz. 

Yemeği pişireceğimiz tencereye yarım çay bardağı kadar zeytinyağı ekliyoruz. Zeytinyağı biraz ısınınca içine yemeklik doğradığımız soğanı ekleyip, hafif şeffaflaşana kadar çeviriyoruz. Sonra içine dış kabuğunu ortadan yardığımız iç baklaları ilave ediyoruz. Soğanla baklaları bir süre soteliyoruz. Daha sonra içine önceden haşladığımız etleride ekleyip, yarım çay bardağı kadar da eti haşladığımız sudan koyup, tencerenin kapağını kapatıp, bir süre pişiriyoruz. Bakla enginardan daha zor pişeceğinden bir ön pişirme yapıyoruz. Bu arada bir miktar tuz, karabiber serpiyoruz. Baklalar hafif yumuşadığında kuşbaşı doğradığımız enginar kalplerini tencereye katıyoruz. Bir yarım bardak daha sıcak su ekleyerek enginar ve baklalar iyice pişene kadar pişirmeye devam ediyoruz. Tuzunu ve karabiberini bir kez daha kontrol edip, gerekiyorsa bir miktar daha koyuyoruz. Ocağı kapatmadan önce son olarak yarım limonun suyunu da yemeğimize katıyoruz.

Yemeği servis ederken üzerini ince kıydığımız dereotu ile süslüyoruz.

Afiyet olsun.

Bu bahar hep güzellikler, iyilikler getirsin. Yüzümüz hep gülsün!

Milletçe aydınlığa, huzura çok ihtiyacımız var.

Sevgiyle...

KAR, KIŞ MANZARALARI VE ZEYTİNYAĞLI KEREVİZ

Ne kış oldu ama...
Bu sene kış gene geç geldi ama oldukça şiddetli geldi. Hem ciddi soğuklar oldu, hem de özellikle İstanbul, Ankara gibi büyük şehirler bile karın etkisinde kaldı. Neyse ki, kara kışın bir kısmı yılbaşı tatili dönemine, bir kısmı da çocukların yarıyıl tatiline denk geldi de; hayat ciddi anlamda etkilenmedi. Aslında yeni yıla kar yağışı altında girmek son derece romantik bile oldu.
Bu sene sadece orta ve doğu Anadolu değil, batıda da uzun yıllar sonra ciddi kar yağışı görülmüş. Urla'dan, Ayvalık'dan, Seferihisar'dan paylaşılan kar manzaraları gerçekten çok güzeldi.

Bu soğuklarda insan, üzerinde sığınabileceği sıcak bir damı olduğuna, karnını doyuracağı bir kase çorbası olduğuna şükretmeli. Gerçekten Allah evi barkı olmayıp, dışarıda yaşamak zorunda olan insanlara yardım etsin. Bazı belediyelerin bu konuda çalıştıklarını biliyorum. Özellikle belediyeler ve muhtarlıklar vasıtasıyla ihtiyaç sahiplerine ulaşmak mümkün. Duyarlı olmakta fayda var. Sizin giymeyip dolapta beklettiğiniz bir mont, bir pantolon, kullanmadığınız bir atkı bir başkası için hayati önem taşıyor olabilir.

Bir de; maalesef çoğumuzun göz ardı ettiği sokak hayvanları var. İnanın bahçenize, balkonunuza yerleştireceğiniz minik bir kap içindeki bayat ekmek kırıntıları, ya da eski bir yoğurt kabına koyacağınız bir parça ekmek doğranmış süt pek çok can için kurtarıcı olabilir. Kuşlar, köpekler ve kediler bu soğuklarda yemek ya da içecek su bulamıyor ve aç kalıyorlar. Pek çoğu açlıkla baş edemeyip, donarak ölüyor. Apartmanınızın giriş kapısına sığınmış bir köpeği korkuyorsunuz diye, ya da kapınızın önünü kirletiyor diye kovalamadan önce lütfen biraz düşünün. Islanmış, üşümüş ve aç olabilir. Belki bir yerde yavruları vardır. Bir lokma ekmeği onunla paylaşmanız, sadece o hayvanın karnının doymasına yaramayacak, size de inanılmaz bir tatmin ve mutluluk verecektir, emin olun.

Kış her bakımdan zor bir mevsim. Markette, pazarda çeşitliliğin azaldığı, sebze meyvenin genellikle pahalı ve zor bulunur olduğu bir dönem. Kış aylarında insan yemek yaparken de kısıtlı malzeme ile hareket etmek zorunda kalıyor. Bir de benim gibi belli gıdaları bünyeniz kabul etmiyorsa, iyice kapana kısılmış hissediyorsunuz.

Sebze çok sevdiğimden, sık sık mevsim sebzelerini kullanmaya çalışıyorum. Kereviz kokusu nedeniyle pek çok insana cazip gelmese de, benim en sevdiğim kış sebzelerindendir. Hele bir de portakal suyu ile pişirilmiş zeytinyağlı kerevize bayılırım.
Dünyanın en kolay yemeğidir ve hem lezzetli, hem hafif, hem de bol vitaminli bir yemektir.

Portakal Sulu, Zeytinyağlı Kereviz

Malzemeler

3-4 adet Kereviz
2 adet havuç
1 adet portakal
1 iri soğan
Tuz, karabiber
1-2 adet kesme şeker
zeytinyağ

Kerevizleri güzelce soyuyoruz, ortalarını kabak oyacağı ile yuvarlak oyup içlerine dış yüzeylerini temizlediğimiz havuçları yerleştiriyoruz. ve kararmamaları için, içine limon sıkılmış suda bekletiyoruz. O arada soğanı yarım halka şeklinde kıyıyoruz.
Portakalın suyunu sıkıp kenarda bekletiyoruz.
Tencereye önce zeytinyağını koyup soğanları içinde renkleri hafif dönene kadar çeviriyoruz.
İçine havuç yerleştirdiğimiz kerevizleri birer santim kalınlığında yuvarlak halkalar halinde kesip soğanların üzerine diziyoruz. Az miktarda suyunu, tuzunu, karabiberini ve şekerini ekleyip bir süre pişiriyoruz. Son olarak sıkılmış portakal suyunu ekliyoruz ve kerevizler yumuşayana kadar orta ısıda pişirip altını kapatıyoruz. İyice ılınana kadar tencerede kapağı kapalı olarak bırakıp, ılınınca servis tabağına yerleştiriyoruz.

Bu soğuklarda bol vitaminli besinler tüketmekte fayda var. Bu yemekte de B vitamini, C vitamini... ne ararsanız bol miktarda var. Üstelik yapımı basit olmakla beraber görseli çok güzel. Biraz daha uğraşıp kerevizlerin kenarlarını da oyarsanız ve çiçek şekli verirseniz çok daha güzel görünebilir. Ben biraz kolaya kaçmışım. :-)

Afiyet olsun!

Sevgiyle...

BİR PAZAR SABAHI... GÜNE HAZIRLIK!

Pazar sabahları geç kalkma, yatakta mayalanma gibi bir lüksüm hiç olmadı. Aslında böyle bir isteğim de yok. Güne erken başlamayı seviyorum.

Uyanınca yataktan fırlayıp kalkarım. Bu her zaman böyle oldu. Yatakta boş boş yatmanın günümden zaman çaldığına inanıyorum. Erken kalkmak, günü tam anlamıyla yaşamak demek bence.  İlk iş, camları açıp, odaları havalandırmak gerekir diye düşünürüm. Yaz kış farketmez, yazın sabah serinliği, kışın ürpertici soğuğu eve dolunca, kendimi iyi, evimi de tazelenmiş hissederim.

Sonra ilk iş çayımı demlerim. Sabahları içtiğim ılık limonlu su üzerine mutlaka, sadece kendim için bile olsa çay demlemeyi, keyifle bir kahvaltı etmeyi severim. 

Zaten insan önce kendi için iyi bir şeyler yapmalı, kendini mutlu etmeli, sonra zaten çevresine ışık saçar diye bir inancım var.

Kahvaltı sonrası tabii ki, Zeytin kızımın yürüyüş zamanıdır. Hava yağmurlu değilse bir keyif, ama yağmur varsa, çok da sevmediğim bir iş oluverir bu yürüyüşler. Zeytin dün veteriner kontrolüne gitti ve malesef oldukça balık etli(!) olduğu resmen belgelendi. Kışın ne yazık ki, olması gerektiği kadar yürütemiyoruz. Ya çok soğukta üşüdüğümüzden, ya yağmurda ıslanmaktan yürüyüşlerimizi olması gerektiği kadar uzun tutamıyoruz. Böyle olunca da kızımız yağ bağlamış tabii...

Hep söylüyorum kahvaltı benim için en değerli, en sevdiğim öğündür. Çocukluğumda pazar kahvaltıları benim ailemin buluşma saatiydi. Herkes masada mutlaka yerini alırdı. Rahmetli babamın yaptığı puf börekleri, annemin kıymalı ıspanaklı yumurtaları... Kokusu burnumda, sızısı yüreğimde...

Zeytinle yürüyüş sonrası ev halkını yataktan kaldırma çabalarım başlar. En etkili yöntem, evdeki taze havaya eşlik eden ve mutfaktan yayılan enfes kokular olur. Bu kokular bizimkiler için, tüm çalar saatlerden daha etkilidir.

Bu sabahki, mutfak kokumuz, annemin lezzetlerinden fırında yumurtalı ekmek oldu. Kızım zaten bayılır, istekle kalktı bu sabak yataktan. 

Fırında Yumurtalı Ekmek

6 dilim tost ekmeği

Tereyağ

4 yumurta

12-14 dilim ince kesilmiş sucuk

Bir tutam maydanoz

İki kibrik kutusu kadar tulum peynir

Kekik, kırmızı biber

Yapılışı:

Yumurtaları iyice çırpıyoruz. İnce ince kestiğimiz sucukları ekliyoruz. Maydanozları gelişi güzel doğrayıp, ilave ediyoruz. Tulum peyniri rendeleyip, onu da karışıma ekliyoruz. Biraz kekik ve kırmızı biber ekleyip, hepsini güzelce çırpıyoruz.

Ekmeklerimizi biraz tereyağ ile yağlayıp, karışımdan birkaç kaşık ekmeklerin üzerine koyuyoruz. Fırın tepsisine pişirme kağıdı koyup, ekmekleri üzerine yerleştiriyoruz. Önceden ızgara konumunda 180 dereceye ayarladığımız fırına tepsiyi en üst rafa yerleştiriyoruz. Yaklaşık 10-15 dakika üzeri iyice kızarana kadar pişirip, fırından çıkarıyoruz. 

Ben çay demlerken içine kakule atıyorum yıllardır. Mis gibi bir aroması oluyor. Ekmeklerimizin baştan çıkaran kokusuna eşlik eden mis gibi çayımızla kahvaltımızı edip, güzel bir pazar gününe hazır hale geliyoruz... (Yanlış anlama olmasın, ben kahvaltımı çok daha erken yapıyorum. Ama mutlaka ev halkıyla sofraya oturuyorum ve hazırladıklarım beğenilince, onlarla yemiş kadar oluyorum.) 😊

Güzel, eğlenceli, dinlenceli, bol keyifli bir pazar günü diliyorum herkese!

Sevgiyle...

BADEM SÜTÜ İLE TANIŞMA

Siz de benim gibi süt ürünlerini rahat tüketemeyenlerden misiniz?
Ben ne zaman süt içsem, ki çok sık içmemeye çalışıyorum, aşırı bir şişkinlik, gaz ve hatta kaşıntı gibi reaksiyonlarla karşılaşıyorum. Kalsiyum almak için daha çok yoğurt ve peynir tercih etmem de bu yüzden. Ancak; yoğurdu da sadece öğlen yiyebiliyorum, çünkü akşam yediğim yoğurt aynı sıkıntılara sebep oluyor.

Belli bir yaştan sonra kalsiyum depoları boşaldığı için; bu eksiği nasıl kapatırım diye çok araştırdım. Her araştırmamda da karşıma badem sütü, yulaf kepeği.. gibi normalde hiç tüketmediğim besinler çıktı. Badem sütü marketlerde bulunuyor. Ama asıl sağlıklı olan, evde yapılanmış. 

Dün nasıl yapacağımı öğrenip, denedim. Vegan beslenme denilen, hiçbir şekilde hayvansal gıda tüketmeyenlerin tercih ettiği bir besinmiş, badem sütü. Ayrıca gerçek bir kalsiyum kaynağı. Bir bardak içildiğinde günlük kalsiyum ihtiyacının %30'unu karşılıyormuş. Bonus olarak badem bir de E vitamini deposu olduğundan, bir bardağı günlük ihtiyacın fazlasını karşılıyormuş. Bunlar da işin genel kültür boyutu...

Yapımı ise son derece basit.
 

Badem Sütü:

1 bardak çiğ kabuklu bademi akşamdan 3 bardak suyun içinde bekletiyoruz.

Sabah bu suyu süzüp, bademleri iyice yıkıyoruz.

Daha sonra blender veya rondoda yıkanmış kabuklu bademi 2 bardak içme suyu ile iyice çekiyoruz. (Ben rondoda yaptım, biraz suyu taştı. Blenderda daha iyi olabilirdi sanırım) Ardından temiz bir cam kavanoza çektiğimiz bademli suyu bir tülbentten geçirerek iyice süzüyoruz. Tülbenti elimizle iyice sıkarak tüm sıvıyı kavanoza aktarıyoruz. 

Ta taaaa, badem sütümüz hazır!!!

Bu sütü içebiliriz, yulaf kepekli kahvaltılar hazırlayabiliriz, hatta kahvemize koyabiliriz. Yani inek sütü yerine tüketebiliriz! Şişkinliğe ve gaza elveda demek iyi olacak bence.
Ama tabii badem oldukça pahalı bir besin. Tülbentin içinde bir bardak bademin posası kaldı. Asla atılmaz! 

Bu posa ile ne yaparım diye araştırırken arkadaşlarımdan farklı öneriler geldi. Keklerde, kurabiyelerde un miktarının bir kısmını bu badem posası ile değiştirmek bir fikir. Ya da, bu posayı yüz için peeling olarak kullanabiliriz. Granola yapımında kullanılabilir. Ben ne yaptım derseniz, sağlıklı ve çok lezzetli, hem de tatlı isteğimi ciddi bastıracak bir tarif denedim.

Hindistan Cevizli Toplar:
 

1 bardak badem posası (unu diyeyim kibar olsun)

2 kaşık kakao

4-5 adet hurma

Hindistan cevizi 

Badem unu, kakao ve çekirdeğini çıkarıp yıkadığım hurmaları, rondada iyice homojen bir hal alana kadar çekip, karıştırdım. Sonra avucumda yuvarlayarak ufak toplar yaptım. Ve bu topları hindistan cevizine buladım. Tatlılığı hurma miktarını azaltıp, çoğaltarak ayarlamak mümkün.
Allahıımm muhteşem oldu! Gerçekten denemenizi şiddetle öneririm. Akşamüzerleri, ara öğün olarak, kahvenin yanına bir iki tane muhteşem gider.

Bu arada benim yaptığım badem sütü 1,5 bardak kadar oldu. 4-5 gün buzdolabında saklanabiliyormuş da... E, daha ne isteyim. Bir dahaki sefere biraz daha fazla yapmaya karar verdim dersem, anlarsınız sanırım!

Zorluklarla, sıkıntılarla geçen bir yıl oldu 2015. Sadece kendim için değil, herkes için 2016'nın huzurlu, sağlıklı, barış içinde, bol bereketli ve mutluluk dolu günler getirmesini diliyorum...

Sevgiyle...

KABAK TATLISI - SONUÇTA SEBZE YEMEĞİ :-)

Bugün yolum tesadüfen bir semt pazarına düştü. Onca sebze,meyvenin, binbir çeşit yeşilliğin, otun arasında gözüme bal kabakları takıldı. Her zaman iyi balkabağı bulmak mümkün olmayabiliyor. Özellikle marketlerde satılanlar genelde tatsız ya da çok lifli çıkıyor. Bugün pazarda  gördüklerim hem renkleri hem de yapıları ile çok caziptiler. Dayanamayıp, bolca bir miktar aldım. Galiba canım kabak tatlısı çekmişti. Bir kısmını yılbaşı akşamına yapmayı planladığım balkabaklı tatlı için ayırdım. Kalanını, yarın işe de götürürüm deyip, en pratik şekilde pişirdim. Tabii ki bloğa yazmadan tadına baktım, geçer notu verdince buradan da paylaşayım dedim.

Suçu gene kışa, soğuklara, erken biten günlerin yarattığı iç sıkıntısına filan bağlamayacağım. Sanırım sadece tadını özlemiştim kabak tatlısının. Canım annemin en güzel yaptığı tatlıdır Kabak Tatlısı. Bazıları kabağın da tatlısı mı olurmuş filan diye burun kıvırsa da, bence çok özel bir lezzettir. Ayrıca; bana çocukluğumu, evimizde ailecek ya da dostlarla paylaşılan sofraları hatırlatır hep. Özellikle balık sofralarının vazgeçilmezi olmuştur bizim evimizde kabak tatlısı. 

Daha önce de söylediğim gibi, soğuk kış günleri benim içimdeki arsızı ortaya çıkarıyor. Normal zamanda öyle tatlıyla fazla işim olmazken şu günlerde, resmen canım istiyor. Üstelik üşenmiyorum, en pratiğinden yapıveriyorum. Sonra da oturup, kilo aldım filan demiyor muyum??? Kendime hayret ediyorum... Aslında kabak bir sebze olduğuna göre, bu da bir sebze yemeği sayılabilir... Aynen kakao, çikolata hesabı. Kilo aldırmayan tatlı diyebiliriz sonuçta. 

KABAK TATLISI

Malzemeler:

1 kilo temizlenmiş balkabağı

2,5 bardak toz şeker

3-4 adet karanfil

1/2 fincan su

Yapılışı:

Kabakları yıkayıp, porsiyonluk parçalara bölüyoruz. Geniş bir çelik tencereye sıralıyoruz. Üzerlerine toz şekeri serpiyoruz. Suyu ve karanfilleri de ekleyip, orta ısıdaki ocak üzerinde baklabakları yumuşayana kadar pişiriyoruz. 

Daha sonra fırını 180 dereceye ayarlıyoruz. Kabakları bir borcama aktarıp kalan şerbeti üzerine döküyoruz ve fırına veriyoruz. Üzeri hafif kızarınca fırından alıyoruz.

Servis yaparken üzerini bolca ceviz kırığı ile süsleyip,  servis ediyoruz. Daha da lezzet katmak için kaymakla da servis yapabilirsiniz... (O zaman alınan ekstra kalorileri de düşünmüyoruz!)

Bir akşam önceden şekerle bekletmeden bu şekilde pişirince, suyunu tamamen çekiyor. Adeta bir helva gibi yumuşacık oluyor. Kısa zamanda hazır olan çok lezzetli bir tatlınız oluyor... Ve tabii afiyetle yeniyor!

Sevgiyle...

SOĞUK KIŞ GÜNLERİ VE TATLI KRİZLERİ

Geçen haftasonu kızımın yaptığı Nutella Browni'nin fotoğrafını isntagrama yükleyince, herkes tarif istedi. Anlaşılan havaların soğuması ve günlerin kısalması ile içinde bastırılamaz bir tatlı isteği barındıran sadece ben değilmişim. 

Yalnız olmadığını hissetmek iyi bir şey olsa da, soğuk ve karanlık günlerde kendini tatlılara gömmenin bir kaç ay sonra yaşatacağı pişmanlığı unutmamak lazım tabii... Günler çok çabuk geçiyor, bir bakmışsın yaz yaklaşmış ve dün yediğin hurmalar yazın seni tırmalar hesabı, kilo verme derdine düşmemek için dikkatli olmakta fayda var.

Ha bir de tarifte geçen Nutella lafı sanırım önemli bir etken. Tarifin cazibesini katladı resmen. Bana göre lezzetini anlatmaya kelimelerim yetmez, ne de olsa kızımın elinden çıktı. Özellikle akşamüstü iş dönüşü kahvemin yanında yediğim minik bir parça bile mutluluk hormonumu tavan yaptırıp, günün tüm yorgunluğunu sıkıntısını silip süpürmeye bire bir.

Defne brownisini inanılmaz kolay yaptı, tarifi yabancı bir internet sitesinden bulup uygulamış. Sadece 3 malzeme ile yapılan, tadı kadar kokusu da inanılmaz bir lezzet. Denemenizi şiddetle öneririm. Hem pratik, hem çok başarılı. Bu kadar reklam yeter sanırım😋.

NUTELLA BROWNİ

Malzemeler:

3 yumurta

1/2 bardak kabuksuz çiğ badem

1,5 bardak nutella

1 fıske tuz

Yapılışı:

3 tane yumurtayı içine bir fiske tuz ekleyerek, mikser ile iyice kabarana kadar çırpın. 1,5 bardak nutellayı çukur bir tabağa koyup, mikrodalga fırında yaklaşık 1,5 dakika ısıtın. Bunu yaparken her 20 saniyede bir durdurup karıştırmak gerekiyor. Bademleri un haline gelene kadar rondodan geçirin. 

Daha sonra yumurtaların içine önce nutellayı sonra da badem ununu ekleyerek iyice çırpın.

Kare küçük bir borcamın içine yağlı kağıt kesip koyun. Malzemeyi borcama dökün. 180 derece fırında üzeri iyice kabuklanana kadar yaklaşık 25 dakika pişirin. 

Unutmayın içi ıslak bir browni bu. Fırından çıkarınca biraz ılınmasını bekleyip, üzerine pudra şekeri eleyebilirsiniz. 

Hadi akşamüstü beş çayına yetiştirin bence.

Sevgiyle...

KABAK MÜCVER

Mücver sever misiniz?
Ben bayılırım, yaz kış sofralarımda sık sık yer vermeye çalışırım.
Evet, kızartma olduğunu farkındayım ama iyi yapıldığında hafif olduğunu bile iddia edebilirim. Hem çok basit, hem de çocukların bile severek, itirazsız yediği bir sebze yemeğidir aslında.

Sadece aile soframıza değil, misafir ağırlarken de menüme mutlaka eklediğim bir çeşittir mücver. İzmir'li olmam dolayısıyla da; dostlarım benim soframda mücver gibi özellikle egenin havasını çağrıştıran yemekler olmasına alışkınlar zaten.

İyi bir mücver yapmak için yumurta ile un kıvamını doğru tutturabilmek çok önemlidir. Unu fazla kaçmış bir mücver poğaça gibi hamur ağırlıklı olur ki; bunun olmasını tercih etmeyiz.

Mutlaka daha önce kullanılmamış, yeni yağda kızartılmalıdır ki; başka bir yemeğin kokusu mücverimizin kokusunu bozmasın.

Yağımız önceden iyi kızmış olmalıdır ki; mücverler yağ çekmesin.

Ben tercihen zeytinyağ kullanıyorum. Yağı kızdırdıktan sonra ocağın ısısını orta dereceye getiriyorum ki; yağım yanmasın. (Yağ kullanımı konusunda kendinize güvenmiyorsanız, ayçiçek yağı kullanmanızı öneririm, çünkü yanık yağ hem kansorejen olur, hem de yemeğin lezzetini bozar.)

Ben mücveri yaparken elimi hep bol tutarım, çünkü biz ailecek çok sevdiğimizden birkaç gün üst üste yiyebiliriz.

Kabak Mücver

Malzemeler:
1 kilo kabak
1 iri kuru soğan
1-2 adet havuç
yarım demet maydanoz
yarım demet nane
yarım demet dereotu
un
2 yumurta
tuz, karabiber, kırmızıbiber

Yapılışı:
Kabakları temizleyip rendenin iri tarafıyla bir süzgecin içine rendeliyoruz. Bir süre süzgecin içinde bekletip, suyunu iyice sıkarak bir karıştırma kabına alıyoruz. İçine büyüklüğüne göre bir veya iki havucu rendeleyerek ekliyoruz. Soğanı da rendeleyerek ekledikten sonra yeşillikleri ince ince doğrayarak iyice karıştırıyoruz. İki yumurtayı sebze karışımına karıştırarak yediriyoruz. Daha sonra içine yavaş yavaş un ekleyerek kıvam veriyoruz.  Kabaklar her durumda sulanacağı için, unumuzun kıvamı karışım kaşıktan homojen bir şekilde dökülecek hale geldiğinde tutmuş demektir. Baharatlarımızı da arzu ettiğimiz kadar ekliyoruz. Pişirmeden mutlaka az da olsa tadına bakmakta fayda var, çünkü tuzu düşündüğümüzden daha fazla miktarda kaldırıyor.


Bu arada zeytinyağı geniş bir tavada iyice ısıtıyoruz. Yağın altını orta dereceye getirip, kaşıkla karışımımızdan istediğimiz büyüklükte parçalar dökerek ve sürekli başında bekleyerek her iki yüzünü de eşit miktarda pişiriyoruz.

Mücveri ılık servis etmek bana göre her zaman daha makbul. Bu nedenle ilk günkü serviste bitmeyenleri ben kısa bir süre ya yağsız tavada ya da mikrodalga fırında hafifçe ısıtıyorum. Böylece tazelemiş oluyorum.

Sofranıza egenin tazeliğini ve hafifliğini katmak isterseniz mutlaka deneyin derim. Afiyetle...

MUTLULUĞU TARİF ET DESELER... Pastırmalı Ispanaklı Kiş mi derim :-)

Herkesin "mutluluk"a dair kendi tanımı ayrıdır.
Kimi sağlık der, kimi aile, kimi para, kimi başarı...
Hayattan beklentilerimizle orantılı bir şey mutlu olmak.
Aslında gerçek mutluluk sanırım "mutlu olmayı başarabilmek"...
Sahip olduklarına şükretmek, yetinmeyi, kabullenmeyi bilmek...
Hepimizin arzuları, hedefleri ve hırsları var tabii ki... İnsanoğlu hep sahip olduğundan biraz daha fazlasına öykünmez mi çoğu zaman?
Ama bana göre mutluluk; bu arzuları kontrol edebilmek, elinde olanın kıymetini bilmek, sahip olduğuna şükretmek demek.

Sağlıklı isen, ailenle huzurluysan, keyifli bir yaşam sürecek kadar paran varsa, sana değer veren sevdiğin arkadaşlara sahipsen, hayatını güzel yaşamanı engellemeyecek hedeflerin varsa "mutlusun" aslında.

Kendi adıma diyorum ki;
Çok şükür ki, sağlığım yerinde.
Çok şükür ki, ailem yanımda ve arkamda.
Çok şükür ki, sevdiğim ve beni seven dostlarım var.
Çok şükür ki, boğazımdan bir lokma haram geçmedi.
Çok şükür ki, hayattan keyif alabilmeyi beceriyorum.
Çok şükür ki, "MUTLUYUM!"...

Benim mutlu olmak için motivasyon araçlarımdan biri de yemek ve yedirmek.
Organizasyonlar yapmak, günler öncesinden menüler düşünmek, hazırlamak, sofralar kurup sunmak, dostlarla paylaşmak gerçek bir mutluluk değilse nedir? Hele bir de beğenilirse yaptıklarım, takdir edilirse değmeyin keyfime!

Gene böyle keyifli bir dost meclisi kurduk hafta sonu. Uzun zamandır görüşemediğimiz arkadaşlarımızla bir araya geldik.

 

Soframız bereketliydi. Fotoğrafları gecenin başında çektiğim için devamı burada görünmüyor maalesef. Gecenin en beğenilen lezzetlerinden biri Pastırmalı Kiş oldu.

Pastırmalı Ispanaklı Kiş

Tabanı:
200gr.un
1 yumurta
150 gr.margarin (Oda ısısında)
bir çimdik tuz
3-4 kaşık buzlu soğuk su

Elenmiş unu ve diğer tüm malzemeyi iyice yoğuruyoruz.
Soğuk suyu en son eklersek soğukluğu muhafaza ederek hamurun daha kıyır kıyır olmasını sağlayabiliriz. Yoğurduğumuz hamuru top yapıp stretch filme sarıp, buzdolabında dinlenmeye bırakıyoruz.

Üst Malzemesi:
2 bağ ıspanak
1 adet soğan
yaklaşık 8-9 dilim pastırma
10-12 adet mantar
2 yumurta
1 paket krema
250 gr kaşar peyniri
tuz, karabiber, bol kekik

Ispanağı iyice yıkayıp, kurumasını bekledikten sonra ince ince kıyıyoruz. Soğanı yemeklik doğrayıp tavada biraz zeytinyağı ile çevirip sarartıyoruz. İçine ıspanağı ilave ediyoruz. Ispanakların rengi dönüp saldıkları suyu çekene kadar döndürüyoruz. Sonra içine irili ufaklı kestiğimiz pastırmayı ilave edip pişiriyoruz. En son dilimlediğimiz mantarları ekliyoruz ve suyunu çekince baharatlarını ilave edip, tatlandırıyoruz.

Buzdolabından çıkardığımız hamuru 30 cmlik bir borcama elimizle kenarlarını da kaplayacak şekilde yerleştiriyoruz. Üzerine pişirdiğimiz ıspanaklı malzemeyi yayıyoruz. Bu malzemenin üzerine bir kapta 2 yumurta ile iyice çırptığımız kremayı döküyoruz.

En üste de rendelediğimiz kaşar peynirini tüm kişin üzerini kaplayacak şekilde bol bol serpiştiriyoruz.

200 derece önceden ısıtılmış fırında, orta kata yerleştirdiğimiz kişimizin üzeri tamamen kızarıncaya kadar pişirip, fırından alıyoruz.
Biraz soğuyunca dilimleyip servis ediyoruz.

Afiyet olsun. Ağzımızın tadı hiç eksilmesin.

Sevgiyle...

KOLAY KAHVALTILIK PANKEK TARİFİ

Benim için kahvaltı günün en olmazsa olmaz öğünüdür. Hem evde, hem dışarıda kahvaltı etmeyi çok severim.

Sanırım çocukluğumdan kalma bir durum. Çocukluğum, genç kızlığım annemlerin en gezgin, en coşkulu zamanlarına denk geldi. İzmir o zamanlar sosyal hayatı, gece hayatı çok hareketli bir yerdi. Dernek toplantıları, yemek davetleri, arkadaş toplantıları..., haftanın bir çok gecesi annemler dışarıda olurdu. O nedenle; haftasonu kahvaltılarını, yani ailemin bir araya gelip, kocaman kalabalık ve bol çeşitli kahvaltılıklarla kurulmuş sofralar etrafında toplanmalarını özlemle beklerdim. 

Rahmetli babam, mutfağa inanılmaz düşkün bir insandı. Bazı sabahlar erkenden kalkıp puf börekleri, pişiler yapar, omletler, menemenler hazırlardı. Eli inanılmaz lezzetli ve becerikliydi. Sabah mis gibi börek kokularıyla uyanmak öyle özeldi ki, hala hatırladıkça sanki aynı kokular burnuma gelir. Evin küçüğü olarak en özel muameleyi tabii ki ben görürdüm. Özlemle beklediğim kahvaltılar beklediğime değer, beni sonsuz tatmin eder, mutluluk verirdi... Soframızdan kahkaha, sohbet eksik olmaz, ailenin ne demek olduğunu birkez daha farkına varırdım.

Ben hala kahvaltıya çok düşkün olsam da, evde benden başka kahvaltı meraklısı pek yok. Yoğun iş ve okul hayatı içinde uyku her zaman birinci tercih oluyor. Gene de elimden geldiğince farklı lezzetlerle kahvaltı sofraları hazırlamayı seviyorum. Mesela bu sabah kızıma çok kolay bir pankek hazırladım.

Sabah çok erken kalktığım için kızım uyanana kadar bol bol vaktim oluyor. En önce Dr.Oetker'in vanilya parçalı sosunu hazırladım. Pankek ile harika oluyor. Bu tavsiyeyi bir pankek ustası arkadaşımdan aldım bu yaz. Filiz'cim bu konuda uzman, onun pankekleri üzerine tanımıyorum. 

Vanilya parçalı sosu hazırlarken, ben paketin yarısını yapıyorum, yani 250 gr.sütle hazırlıyorum. Paket üzerindeki tarife göre pişirip, dolapta soğumaya bırakıyorum. 

Kızımın uyanmasına yakın Pankek Hamurumu hazırlıyorum.

2 yumurta

1 bardak süt

2,5 bardak un

2 tepeleme yemek kaşığı toz şeker

1 çimdik tuz

1paket kabartma tozu

1 paket vanilya

2 yemek kaşığı sıvıyağ

Tüm malzemeyi hiç pütür kalmayana dek çırpıyorum. 15 dakika kadar dinlendiriyorum. Sonra ocağın altını kısık açıp, krep tavamı ısıtıyorum. Küçük bir kepçe ile hamurdan azar azar yuvarlak şekilde krep tavasına döküyorum. Pankeklerin üzeri göz göz olunca çevirip, arkasını da pişiriyorum. Bu tarifle yaklaşık 20 minik pankekiniz oluyor.  Hamurda yağ olduğu için tavayı ayrıca yağlamanıza gerek kalmıyor.

Ben bu sabah dolaptan çıkardığım vanilya parçalı sos, kayısı marmelatı ve nutella ile servis ettim. Kızım bayıldı. Pankekleri pişirirken mutfağımı kaplayan koku ise tarifsizdi...

Mutfağımızdan güzel kokular hiç eksik olmasın ve huzurlu sofralarımızın bereketi daim olsun...

Sevgiyle...

İZMİR'DEN TAM YAZLIK BİR TARİF:KABAK SIYIRMA

Havalar hala serin ve yağışlı. Haziran sonuna geldik ama daha yaz havasına giremedik. Gerçi herşeye rağmen pazarlardaki ve marketlerdeki sebze, meyve rafları çeşitlendi ve bollandı. Sebzelerin renkleri, hatta kokuları bile daha canlı artık. Hele domatesler, insanı baştan çıkaracak kadar muhteşem görünüp, kokmuyorlar mı?

Yaz aylarında yemek yapma keyfim daha fazla oluyor, çünkü yemek yaparken kokular ve renkler de beni çok etkiliyor. 

Bugün de çıtır çıtır yaz kabaklarını kullanarak zeytinyağlı çok hafif bir yemek yaptım. Tarifini en son İzmir'e gittiğimde bir arkadaşımdan aldım. Onun yaptığı Kabak Sıyırma inanılmaz hoşuma gitmişti. Ben de ilk denemeyi  bugün yaptım. O kadar lezzetli oldu ki, hemen paylaşmak istedim. Tam bir yaz lezzeti, Kabak Sıyırma!

Malzemeler:

7-8 adet kabak

1 adet soğan

3 diş sarmısak

1 avuç pirinç

Zeytinyağ

2 adet kesmeşeker

1 limonun suyu

Tuz

Üzerini süslemek için dereotu

Yapılışı:

Kabakları güzelce yıkadıktan sonra kabuklarını kabak soyacağı ile biraz alıyoruz. Her iki ucunu kestikten sonra sebze soyacağı ile çekirdek kısımlarına gelene kadar çevirerek dilim dilim sıyırıyoruz. Tüm kabaklar için aynı işlemi yapıyoruz. (Kalan çekirdekli kısımları daha sonra mücver yapmak için buzdolabına kaldırıyoruz) 

Kabakları bir kenarda bekletirken, soğanı yarım halka şeklinde doğruyoruz. Bir miktar zeytinyağ koyduğumuz tencereye soğanı ekleyip, kavurmaya başlıyoruz. Ardından soğanın rengi dönmeden 4-5 parçaya böldüğümüz sarmısaklarımızı da ekleyip, pişirmeye devam ediyoruz. Sonrasında kabakları, yıkayıp süzdüğümüz pirinçleri, bir limonun suyunu, kesme şekerleri ve tuzu ekleyip, tencerenin kapağını kapatıp orta ateşte pişmeye bırakıyoruz. Kabaklar kendi suyunu salacağından ilk etapta ayrıca su eklemiyoruz, ama arada kontrol ederseniz iyi olur, susuz kalırsa yarım çay bardağı kadar su ilave edilebilir. Pirinçler iyice yumuşayana kadar pişiriyoruz. Sonra altını kapatıp tencerenin içinde ılınmaya bırakıyoruz. Yemeğimiz iyice ılındığında, üzerine ince doğradığımız dereotunu ilave ediyoruz.

Harika bir yaz yemeği oluyor. Hem lezzetli, hem de çok hafif ve sağlıklı. Umarım dener ve beğenirsiniz.

Sevgiyle...

ÇOK BASİT VE ÇOK LEZİZ... MENEMEN

Bir türlü gelemeyen yaza inat, biz ilk tatilimizi yapmak için Ayvalık'a kaçtık. Bir haftalık bir kaçamak için mayoları ve yazlıkları bavula doldurduk, Zeytin'i arabaya koyup ailecek kızıma karne hediyesi olarak Yazlığa geldik. Geldik gelmesine de, hava bir tuhaf. Haftasonu pırıl pırıl ve çok sıcak olsa da pazartesi akşamı itbariyle serinleyen ve bulutlanan hava, şiddetlenen rüzgar ile her an yağabilirim mesajları verirken, denize girmek de yürek istiyor.

Gene de Ayvalık'ın tertemiz havası ve sakinliği ile güzelce dinlenip bolca da gıda alıyoruz. Ramazan sakinliği Cunda'da ve Ayvalık'ta hissediliyor. Trafik çok rahat. Yoğun yaz günlerini ve Bayram zamanlarını bildiğimiz için, son yıllarda bizi Ayvalık'tan kaçırtan kalabalık henüz buraya dolmamış.

Bu tatilde Zeytin'in çılgınlıkları bizi çok eğlendiriyor. Buradaki evin bahçesi çok büyük ve üç setten oluşuyor. En alt sette meyve ağaçları ve minik bir bostanımız var. Zeytin sabah uyanınca normalde hemen kuru mamasını yerken, şimdi mama yemeği reddediyor, çünkü ilk iş alt bahçeye koşup, ağaçlardan meyve ve bostandan olmamış domatesleri yemeyi adet edindi. Sonra çılgınca orta bahçedeki 7-8 tane kaplumbağaya sardırıyor. Onlara havlayıp huzurlarını kaçırana kadar uğraşıyor. Hayvancıkların marullarını afiyetle yiyor. Çam ağaçlarından düşen kozalakları kemirip top gibi oynuyor. Sonunda da üst bahçeye gelip havuzdan suyunu içiyor. Doğal beslenme yapıyor anlayacağınız. Tabii ki, böyle bir beslenmeye alışık olmayan bünyesi anında tepki verdi.  Bağırsaklarını bozdu şaşkın. 

Ayvalık'a gelince İnsanın iştahı da açılıyor. Sabah kahvaltılarında, bütün kış sabırsızlıkla beklediğim mis kokulu ve etli Çanakkale domateslerini dilimleyip üzerine Ayvalık'ın tadına doyulmaz zeytinyağından gezdirip biraz da nane, kekik, tuz, kırmızıbiberle çeşnilendirince, inanın başka birşey olmasa da ben memnun kalırım.  Yanında biraz da Ayvalık tulumu, çilek reçeli filan da olursa değmeyin keyfime.

Ben azla yetinsem de ev ahalisi kahvaltıda mutlaka bir destek ister. Kim gün sucuk, kimi gün sosis, kimi gün yumurta ama tatildeki kahvaltı sofralarında en özlenen menemendir. Ben de güzel yaparım, üzerinize afiyet. Menemen deyip geçmeyin, güzel menemen için birkaç ipucu verebilirim size.

Üç kişi için ben irice bir soğanı yemeklik doğruyorum. Sonra iki üç adet sivri biberi çekirdeklerini temizleyip, ortadan ikiye ayırıp yarım halka şeklinde doğruyorum. İki iri Çanakkale domatesinin de kabuklarını soyup minik küp küp  kesiyorum. Sonra geniş bir tavaya iki üç kaşık zeytinyağ ve biraz tereyağ ekleyip tavayı ısıtıyorum. Önce soğanları ekleyip, bir süre yumuşasın diye pişirip renkleri dönmeden biberleri ekliyorum ve ikisini bir soğanların rengi hafif dönene kadar kavuruyorum. Daha sonra domatesleri ekleyip güzelce pişiriyorum. Bu aşamada biraz tuz ekliyorum. 

Ayrı bir kapta kişi sayısı kadar yumurtayı kırıp, iyice çırpıyorum. Pişen harcıma yumurtaları ekleyip ocağın başından hiç ayrılmadan kısık ateşte çevirerek pişiriyorum. Biz menemeni biraz sulu severiz, o nedenle yumurtaların fazla katılaşmasına izin vermeden hep karıştırıyorum. Tuz karabiberi de sonunda ekliyorum. Yumurtalar piştiğinde altını kapatıp, üzerine cheddar peyniri dilimleri ekliyorum ve servis etmeden önce biraz erimelerini bekliyorum. Mis gibi ekmek ve çay ile servis ediyorum.

             

       

Sadece kahvaltı için değil, Ramazan boyunca  sahur sofralarında da ideal bir tercih olabilir. Hem hafif, hem de çok doyurucu. 

Sevgiyle...

ÇİLEK REÇELİ ZAMANI

Bahar geldi ya, kış ne kadar sert geçmiş olsa da, tezgahlar renklendi, çeşitlendi. Meyve, sebze bollandı. Fiyatlar hala bayağı pahalı ama, insan baştan çıkıyor bu manzara karşısında. Sürekli bir şeyler yapasım var...

Pazarda, markette hatta seyyar tezgahlarında insanın başını döndüren misss çilek kokusu nedeniyle ne zamandır aklımda çilek reçeli yapmak vardı. Ama bir türlü istediğim, o minicik reçellik çileklerden bulamıyordum.

Dün evdeki yardımcım, köyünden gelen 2 kilo çileği getirince hah,dedim işte bu! Mis gibi kokulu, her biri neredeyse fındık büyüklüğünde ve nefis tatlı çilekler, Karadeniz Ereğlisi'nden gelmiş. Tam reçellik.

Çilekler biraz uzun yoldan geldiği için, evde daha fazla bekletmek istemedim. Hemen saplarını zedelemeden ayıkladım, güzelce yıkadım ve geniş bir kabın içinde kağıt havluların arasında kuruttum. 

İki kilo olan çileğimi bir tencereye koyup, üzerine bire bir miktarda yani 2 kilo kadar toz şeker ekleyerek kapağını kapatıp, akşamdan sabaha kadar beklettim. 

Ertesi sabah, tencereyi orta ateşte ocağa koydum. Şeker eriyip, çilekler suyunu salana kadar bekleyip, sonra ara ara karıştırarak kaynattım. Kaynamaya başladığında tencerenin altını kısıp, üzerinde olan köpükleri kaşıkla toplayıp aldım. Bu köpükleri almak önemli, çünkü köpükler bırakılırsa reçelde kısa sürede şekerlenme olabiliyor. Yaklaşık 20 dakika kadar kaynayan çileklerin içine, 1 limonun suyunu ilave edip karıştırarak, 5 dakika kadar daha kaynatıp altını kapattım. 

Reçelimi ılınınca, kavanozlara doldurdum. İyice soğuyunca kavanozların kapağını kapattım. Özellikle soğuyana kadar bekletiyorum ki, gene kavanozun içinde buharlanma olup şekerlenme hızlı olmasın.

Bu arada hemen ertesi gün kahvaltı için bir kaba bir miktar ayırmayı da ihmal etmedim. Tam buğday ekmeğimi kızartıp, köy tereyağı ve Ayvalık'tan getirdiğimiz tulum peyniri ile yemek için sabırsızlanıyorum...

Yemek yapmak ve yemek, yedirmek benim için hem keyif, hem terapi. Hal böyle olunca; farklı farklı tariflerimi de ara ara burada paylaşmayı seviyorum.

Sevgiyle...

GELİNCİK ŞURUBU "MARYOLİT"

Bu mevsim Ayvalık'ın pekçok yerinin kırmızıya boyandığı mevsimdir. Yemyeşil kırların, zeytinlik aralarının, yol kenarlarının, hatta yamaçların o kan kırmızı renkle kaplanması tam seyirlik olur. Ayvalık'ın meşhur rüzgarıyla dalgalanan o zarif çiçeklerin insanda yarattığı yaz havası başka hiçbir şeyde bulunmaz.

Rahmetli kayınvalidemin "maryolit" dediği gelincik şurubunu da ilk kez Ayvalık'ta ve onun elinden içmiştim. Sonra nasıl yapıldığını öğrenip her yıl bir kez yapar oldum. Şurubu yapmaktan çok o kıpkırmızı gelincik tarlalarında dolaşıp, güzelim taç yapraklarını toplamaktan keyif alırım aslında. Bu yıl Ayvalık'a gene tam gelincik zamanı geldik. Eşim bana güzel bir sürpriz yapmış ve kendisi toplamış bu sefer gelincik yapraklarını.

E bana da şurubu yapması düştü tabii...

Maryolit (Gelincik Şurubu)

Bir kucak dolusu gelincik taç yaprağı

2 orta boy limonun suyu

Yaklaşık 1 bardak şeker

İçme suyu

Gelincik taç yapraklarını iyice yıkıyoruz. Sonra o suyu süzüyoruz. Üzerine limon suyunu sıkıp ekliyoruz ve üzerini geçecek kadar içme suyu ekleyip üzerine bir kapak kapatıp sabaha kadar bekletiyoruz. 

Gelincik suyunu iyice süzerek bir tencereye aktarıyoruz. Sonra içine yaklaşık bir bardak şeker ekleyip karıştırarak orta ateşte bir taşım kaynatıyoruz. Ben gelincik tadı alabilmek için içine sadece limon suyu ekledim. Ama istenirse çubuk tarçın, karanfil gibi eklemeler yapılabilir.

Daha sonra buzdolabında iyice soğutup, servis ederken de içine birkaç kalıp buz ilave ederek servis edebilirsiniz.

Biz bu yılın ilk deniz sefasını dün yaptık. Ayvalık suyu malum ilk girişte son derece soğuk olmakla beraber gene mis gibiydi. Güneş oldukça yakıcıydı. Bugün de evdeki işleri toparlayıp denize gittik. Plaj dönüşü buzlu maryolitlerimizi içerek serinledik. Son derece fresh ve ferahlatıcı bir lezzetti. Kayınvalidemi de andık bu vesileyle ve rahmet okuduk bol bol. Nur içinde yatsın!

Sevgiyle...

LİMONLU MERENG TART

Lise yıllarımdan beri  yapmayı beceremediğim bir şey varsa; o da bezedir. Yumurta akı ile şekeri çırpıp, kar haline getirip, pişirmeye kalktığım her sefer hüsranla sonuçlanmıştır. O bezeler asla kabarmaz, tepsiye yayılır, bir birine yapışır, ya da yanar... O nedenle yıllardır mereng yapmaya hiç yeltenmedim, çünkü yeterince yumurta ziyan ettim diye düşündüm.

Dün sitedeki komşularımın bugün için kahveye gelecekleri belli olunca, "havalar ısındı, hafif bir tatlı ne yapabilirim?" diye düşünürken; aklıma limonlu mereng tart yapmak geldi. Son bir deneme yapayım diye karar verdim. Ama bu arada her zaman yaptığım pratik bir elmalı tart var, onun malzemelerini de evde hazır ettim ki, bir back-up planım olsun. Yani gene tutturamazsam hemen ikinci plana hazırlandım.

Sabah kızımı okula yollar yollamaz mutfakta çalışmaya başladım. Saat 9:00'da Limonlu Mereng Tartım masanın üzerinde soğumayı bekliyordu... Fırında pişerken kokusu müthişti. Tadı da umarım görüntüsü kadar güzel olmuştur. Misafirlerimle beraber tatmak için sabırsızlanıyorum.

Bu tarif üç aşamada yapılıyor. Ama bu durum gözünüzü hiç korkutmasın. Hepsi sırayla ve hızlıca hazırlanıyor.

Tarifi hazırlamak için gerekli malzemeler:

Tart için:
200 gr. un
1 yumurta
150 gr tereyağ (oda ısısında)
2 kaşık soğuk su
25 gr. toz şeker

Tüm malzeme elde güzelce yoğruluyor. Daha sonra hamur top yapılıp, alüminyum folyoya sarılıp yarım saat kadar buzdolabında bekletiliyor. 

Bekleyen hamur yaklaşık 25 santimlik tart kalıbına kenarları yüksek olacak şekilde elle yayılıyor, üzerine kabarmaması için çatalla delikler açılıyor. Önceden 180 derece ısıtılmış fırında, hamurun üzerine alüminyum folyo ve nohut konulup 15 dakika kadar pişiriliyor, sonra nohutlar alınıp üzeri açıldıktan sonra da bir 15 dakika kadar daha pişirilip üzeri hafif kızarınca fırından alınıyor. Ve ılınmaya bırakılıyor.

Limonlu Muhallebi için:
3 adet limon
200-250 ml. su
3 kaşık nişasta
150 gr. toz şeker
1 paket vanilya
3 yumurtanın sarısı (beyazları mereng için ayırılacak)
50 gr. margarin

Limonları güzelce yıkadıktan sonra, kabukları rendeleniyor ve suları sıkılıyor. Bir tencerede 3 kaşık nişasta, 3 yumurta sarısı ve toz şeker güzelce karıştırılıyor. Sonra ocağın üzerine alıp, su, 3 limonun suyu ve kabuklarının rendesi ilave edilerek kaynayana kadar sürekli karıştırılıyor. Kaynar kaynamaz ocaktan alınıp içine vanilya ve margarin ekleniyor. Mis gibi limon kokulu ve sapsarı bir muhallebi kıvamına gelen karışım karıştırılarak ılıtılıyor.

Mereng için:
3 yumurtanın beyazı
150 gr. toz şeker
1 tutam tuz

Mereng yapımını bu sefer becerdim. Kitchen Aid sağ olsun. Yumurta beyazlarını koyduktan sonra şekeri yavaş yavaş ekleyerek yaklaşık 20 dakika karıştırdım. Bir tutam tuzu da aynı anda ekledim. Mereng ya da beze kıvamının doğru olması için, içine hiçbir başka şeyin karışmaması çok önemli. Tuz da kıvamını sağlamaya yardım ediyor. Gayet kıvamlı ve kar beyaz merengim de hazır olunca iş son dokunuşa geldi.

Ilınan tart hamurumun üzerine limonlu karışımı güzelce döktüm. Sonra bir spatula yardımıyla merengi karışımın üzerine yaydım. Biraz havalı bir görüntü vermek için kalkık uçlar yapmaya çalıştım.

200 derecede sadece üst ızgarası yanan fırında yaklaşık 10 dakika kadar, yani üzeri kızarana kadar pişirdim. Bu aşamada fırının başında beklemekte fayda var. Çünkü mereng hemen yanabilir.

Fırından çıkan tartımı soğumaya bıraktım. 

Mutfaktaki işimi bitir bitirmez işe geldim. Acil işlerimi halledip çıkıp, eve dönmem ve misafirlerime bir kaç hazırlık daha yapmam gerekiyor. Bugün hızlı başladı ve aynı hızla devam edecek gibi görünüyor. Ama güne bu müthiş tatlıyı hazırlayarak başlamak bana harika bir enerji verdi. Araya tarifimi paylaşacak zamanı bile sıkıştırabildim. E, daha ne olsun...

Sevgiyle...

MUZLU YULAFLI PONÇİK

Bir süredir kendi çapımda günlük ne kalori aldığımı hesaplamaya çalışırken, aslında ana öğünlerde aldığımdan daha fazla kaloriyi, ara öğün diye yediğim, ya da sadece arsızlıktan atıştırdığım abur cuburdan aldığımı fark ettim.

Bugün internette paylaşılan bir tarifi, biraz da kendi ilavelerimle uyguladım ve bu aralar fazlasıyla düşkün olduğum tatlı ihtiyacımı bastıracak, hem de tamamen ev yapımı güzel bir atıştırmalık yaptım. Adına da Muzlu Yulaflı Ponçik dedim.

Ben sabah çok erken uyandığım için saat 7'de fırına verdiğim Ponçikler, pişti, soğudu, işe giderken bana eşlik etti ve hatta öğleden sonra atıştırmalığı olarak yendi bile. Hafta sonu için farklı bir deneme yapmak isterseniz işte tarifi:

MUZLU YULAFLI PONÇİK


2 adet olgun muz
1/2 su bardağı süt
3 su bardağı Yulaf ezmesi
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
4 adet gün kurusu kayısı
3 adet suda bekletilmiş kuru incir
4-5 yarım ceviz içi
3-4 adet karanfil (dövülmüş toz haline gelmiş)
1 silme çay kaşığı tarçın
1 fıske tuz
(Benim gördüğüm tarifte damla çikolata, muskat vs.. vardı, ben onları koymadım, yerine ceviz, incir koydum)

Önce fırını 180 dereceye ayarlayıp açıyoruz.
Muzları çatalla ezerek püre haline getirip, içine minik parçalara bölünmüş incir, kayısıyı ve cevizi ekleyip, süt, yulaf ezmesi, baharatlar ve diğer tüm malzemeyi ekleyip güzelce karıştırıyoruz.

Yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine ceviz büyüklüğünde parçalar halinde koyup fırına veriyoruz. Üzeri iyice kızarana dek, yaklaşık 25 dakika kadar pişiriyoruz. Ben asıl altını kontrol ettim, hafif kızarınca fırından çıkardım.

Çok sertleşmiyor. Ama toparlanıp kurabiye halini alıyor. Soğuyunca yanında kahve ile harika atıştırmalıklar oluyor. Ben bayıldım.

Oldukça tatlı bir atıştırmalık olduğundan bir tanesi bile benim için yeterli geldi.  Ayrıca, içinde tarçın da var,  vücudumuzun şeker dengesini fazla bozmayacaktır diye düşünüyorum.

Afiyet olsun.

Sevgiyle...