HAZİRAN 2013-ASLA UNUTULMAYACAK

Benim için, Haziran ayı; yoğun, sıkıntılı, karamsar ama bir o kadar da hareketli, umut dolu ve heyecanlı bir ay oldu.

Öncelikle Mayıs sonunda Gezi parkı kıvılcımı ile alevlenen gündem, hepimiz için başta çok heyecanlı ve umut verici olsa da yaşanan yaralanmalar, hayatını kaybedenler nedeni ile gün geçtikçe zor kabul edilebilir bir hale geldi. Çalışan bir birey olarak sosyal medyada geçirdiğim zaman çok arttı ve gün içinde tahammülsüzlük boyutunda etkilenmeler başladı. Gündemi sosyal medyayı takip ederek yakalamaya çalıştım. Ancak, bu durum zaman zaman karamsarlığa kapılmama neden oldu.

Gençlere olan bakış açımız değişti. 70-80'li yılları görmüş, o dönemdeki sıkıntıları yaşamış bizler için, tamamen apolitik bir tavır sergileyen gençlerimizin bilgisayar ya da TV başından kalkıp hayata karışmaları, olaylara tepkilerini son derece barışçıl tavırlarla ve esprilerle süsleyerek sergilemeleri gerçekten şaşırtıcı bir gelişmeydi. Hepimiz Tomalardan çıkan suya karşı dimdik duran kızı, "duran adam" eylemini başlatan genci, gezi direnişi ile ilgili yapılan besteleri, yazılan yazıları, polise kitap okuyan, tatlı ikram eden genç kızları, delikanlıları gururla izledik. Asla şiddete dönüştürmedikleri eylemlerine saygı duyduk, destek verdik. Tüm anneler adına diyebilirim ki; bilgisayar başında oturan çocuğun belki de sandığımız kadar hayattan kopmadığını düşünerek teselli bulduk, memnun olduk. Hayata bakış açılarındaki olumlu ve sempatik tavrı görünce heyecanlandık, hatta sevindik.

Tüm bu gelişmeler yaşanırken, ülke gündeminde kaybolup giden "düzenlemeler" yapıldı. Hayatımıza, özgürlüklerimize dair bizim müdahale olarak gördüğümüz ancak, düzenleme olarak yansıtılıp adlandırılan yeni kanunlar girdi hayatımıza. Aslında özgürlüklere sahip çıkma adına yapılan direnişler arasında kaybolup giden başka kısıtlamalar... Bazılarımız tepki göstermeye çalıştık. #kadehimekarisma dedik. Sosyal medyada sesimizi duyurmaya çalıştık. Ancak, işin içine "alkol" girince maalesef muhalefet bile tepkisiz kaldı. Oysa bizler alkol kullanımı ile ilgili bazı düzenlemelerin yanında olduğumuzu ama bunun diretme ya da özgürlüklere müdahale boyutunda olmaması gerektiğini ifade etmeye çalıştık.
İşin bir de üretici kısmı var ki, asıl sorun orada yaşanmakta. Ülkemizde gelişmekte olan bir sektör olan şarap üretimi, reklam ve tanıtım yasağı ile öyle bir kısıtlandı ki, firmalar elleri koları bağlı ürettikleri değeri tanıtamadan nasıl pazarlayabileceklerini düşünüyorlar. Binlerce yıllık bir kültürün ve buna gönül verenlerin "içki" ve "alkolik" diye küçümsenmesini hazmedemedik, içimize sindiremedik. Sektöre giren butik üreticiler şaşkın, yıllarını bu sektöre vermiş büyük üreticiler şaşkın....... Herkesin dilinde, "yasaklar talebi arttırır" söylemi var. Bakalım göreceğiz...

Bu arada bir anne olarak Haziran sonunda farklı bir heyecan yaşadım. Kızım orta öğrenimden başarıyla mezun oldu. Okulunun lise hazırlık sınavlarını başarıyla geçti. Bu yıla kadar verdiğimiz emeklerin karşılığını bizi gururlandırarak ödedi. Mezuniyet partisine giderken, zarafeti ile bize; kızımızın artık çocukluktan tamamen çıkıp çok hoş bir genç kız olduğunu hissettirdi. Bizi mutlu etti, bambaşka heyecanlar yaşattı. Umarım yolu hep açık olur ve okul başarısı ile hayat başarısını birleştirmeyi başarır! Sosyal becerilerini daha da geliştirerek iyi bir birey olmayı hak ettiğini düşünüyorum. Ve kızımı çok seviyorum!

Gene benim için hoş bir gelişme yaşandı. Pril sponsorluğunda  "Bir Dilek Tut Derneği"ne destek olmak amacıyla basılan bir kitapta tarifim yayınlandı. Tamamen kek ve pasta tariflerinin yer aldığı kitapta, benim de portakallı rulo pasta tarifim var :-) Mutfaktan ne kadar keyif aldığımı bilen bilir. Hatta zaman zaman burada da tariflerimi paylaştığım oldu. Ama bunu bir kitapta, hele de iyi bir amaç için yapmış olmak gurur verici ve çok hoş bir duygu.



Bir de "Zeytin" var. Hayatımıza Haziran ayında giren yeni bebeğimiz, kızımız... O ayrı bir hikaye. Uzun uzun bahsedilmeyi hak ediyor. Onu da yarın yazacağım.

Sevgiyle...

BİR ERGENLE YAŞAMAK - 8

8.Sınıfı bugün resmen bitirdik. Biraz önce kızım okulunun hazırlık atlama sınavlarının sonuncusuna girdi. İnşallah geçecek.

Bu yıl ondan en büyük beklentimiz buydu. Özel bir okulda okuduğu için hazırlık okuyup bir yıl daha fazladan okul ücreti vermeyi hazmedemiyoruz doğrusu...

Bu hafta sonu mezuniyet partileri var okulda. Sonra kızım için yaz tatili başlayacak.

Hakkını yemeyeyim, bu yıl ne kadar ergenlik sorunlarımız olsa da okulunu aksatmadı. Ders çalıştığını ya da ödev yaptığını pek görmesem de notlarının yüksekliği beni şaşırttı tüm yıl. Kesin bir cevher var bizim kızda!

Geçen hafta okulda resmi mezuniyet töreni vardı. Kızlar bembeyaz giyindi, erkekler de siyah pantolon beyaz gömlek. Hepsi çok güzeldi. Kızlar pek alımlı olmuşlar, büyümüşler, genç kız olmuşlar. Erkeklerin çoğu karikatür gibiydi. Ellerini kollarını nereye koyacaklarını bilemiyorlardı.  Bir şaşkınlık hali vardı hepsinde. Okul birincisi ve ikincisi birer konuşma yaptı. Öyle güzel ifade ettiler ki kendilerini... Gurur duydum onlarla. Gündemi ne kadar farkında olduklarını görünce ümit doldum. Hepsi pırıl pırıl, Allah hepsinin yollarını açık etsin.

Cuma günü okulda yapılacak parti için pek özendi kızlar. Aylar öncesinden elbise modellerine bakıldı, pişti olmamak için terzilere siparişler verildi, ayakkabılar seçildi. Erkekler gene rahat, "bir pantolon- bir gömlek şıbıdıbıdım şıbıdıbıdımbım...." Ne yapacaklarsa partide. Gene kızlar bir tarafta, erkekler bir tarafta dans edip oradan oraya koşturacaklar... Ama olsun; kızlar topuklu ayakkabı giymek için verdikleri mücadelede sonuna kadar direniyorlar, çünkü diğer kızlar da giyecek! Eksik kalmamak, ezik olmamak lazım...
Offf valla zor iş.

Tüm bunlar bittikten sonra iyi bir tatile hak kazanacak kızım. Önce Çeşme'de anneannenin gönlü alınacak. Sonra bir süre Ayvalık, belki kısa Sapanca kaçamakları... Sonrasına bakacağız artık. Belki ailecek bir yerlere kaçarız kısa bir süreliğine. Yaz gelince hep bir tatil isteği var hepimizde. İşlerden çok uzun ayrı kalamasak da kısa kısa kaçamaklar yapılacak tabii. Kızım için de bolca uyku depolanacak, biraz kitap okunacak, biraz spor yapılacak, bolca sağlıklı beslenilecek, arkadaş programları yapılacak, biraz güneş, biraz deniz..... Tatilin dibine vurulacak!

Kızım bu tatili hak etti. Önümüzde artık lise var. Çok zorlu bir dönem başlıyor. Artık o bir genç. Çocukluk bitti. Kendi sorumluluklarını daha fazla alması gerekecek. Çok çalışması, orta öğretim başarısını devam ettirmesi lazım. Daha sosyal, daha farkında olacak. İnşallah!

Tüm çocuklarımızın yolu ve şansı açık olsun.

Sevgiyle...

PENGUENLER UÇUNCA!

Kim derdi ki bir gün penguenler uçmaya başlayacak? Kim derdi ki bir gün serseri mayın taraftar grubu kahraman olacak? Kim derdi ki bir gün bir b.k olmaz bunlardan denen XYZ'ler abc olacak? Kim derdi ki uykucu cüce, akıllı bıdık olacak?

 

Oldu mu oldu!

Üzerine ölü toprağı atılmış bir grup insan silkelendi. Toprağı üzerinden sıyırıp attı. Tamamı olmasa da bir kısmı gözünü araladı. Etrafına baktı. Yanındaki dürttü.

Bir mizah patlaması, bir espri yeteneği, bir yaratıcılık. Güzel ülkemin güzel insanlarında ne cevherler varmış? Ne sanatçılar yaşarmış aramızda? Olan bir olayın ardından beş dakika bile geçmeden karikatürler, maniler, şarkılar, sloganlar düşüyor sosyal medyaya. Sonra da başlıyor dilden dile, ülkeden ülkeye yayılmaya.

Çadır kurarak başlayan bir halk duruşu; sözlü direnişe, bayrak asmaya, tencere tava çalmaya, yürüyüşlere, iş bırakmalara kadar varmışken bir anda "duran adam" stabilitesine geldi...

Kimsenin derdi şiddet değil!

Bunu göstermenin en iyi yolu olmadı mı bu son tavır. Olayı ısrarla kanırtmaya çalışanlara verilen en iyi cevap bu değil mi?

Çadır kuran da, evine bayrak asan da, tencere tava çalan da, duran da .... Bu tepkiyi veren, bu eylemleri yapan insanların tek bir derdi var. Ülkelerini seviyorlar ve bu ülkede alıştıkları şekilde yaşamaya devam etmek istiyorlar. Kendi istedikleri gibi, kişisel özgürlüklerini yaşayarak. Kimseye zarar vermeden, hep beraber "bu ülkede" yaşamak istiyorlar.

Sevgiyle...

BİZ NEYMİŞİZ...............

Bir hafta önce sormuştum gene buradan "Sessiz Azınlık mı olacağız" diye...

O günden bu güne, bir haftada pek çok şey oldu.

Kadehim hayatla doldu taştı. Öyle bir heyecana kapıldım ki, oturup yazmak bile zor geldi hislerimi, gördüklerimi.

O kadar çok şey oldu ki güzel memleketimde...

O kadar güzel ve iyi insan çıktı ki sessizliklerin içinden...

O kadar seviyeli, o kadar içten mesajlar verildi ve hala da veriliyor ki...

Bir kere sıradan bir orta doğu ülkesi olmadığımızı gösterdik dünyaya!

Sıradan eylemler yapmadığımızı...

Çevremize olan duyarlılığımızın, özgürlüklerimize sahip çıkmaya kadar uzayabildiğini gösterdik.

Koyun olmadığımızı, illa başımıza bir çoban gerekmediğini...

90'lar denen "Genç neslin" aslında kayıp bir nesil olmadığını gördük hep beraber...

Bir hedef uğruna tüm ayrılıkları göz ardı edip bir araya gelebildiğimizi, aynı Kurtuluş Savasında savaşan atalarımız gibi...

Kırmadan, dökmeden hatta araya mizah da katıp mücadele edebildiğimizi...

Provokatörlerin oyunlarına gelmeden meydanlara inebileceğimizi...

Tüm takım taraftarlarının bir amaç için kenetlenebileceğini, ama haklarını teslim etmeliyim yaratıcılıkta,"ÇARŞI"nın bir adım ilerde olduğunu gördük hep beraber.

Tonlarca gaz yedik, basınçlı suların önüne dikildik, köprüleri yürüyerek aştık, taşkınlığa izin vermedik, günlerdir soluduğumuz biber gazının çöpünü de biz temizledik, yemeğimizi suyumuzu paylaştık, meydanlarda sabahladık, yaralılara sahip çıktık, başka şehirlerde, başka ülkelerde de olsak sonuna kadar birbirimize destek olduk.

Bu ülkeden asla vaz geçemeyeceğimizi, kalbimizdeki vatan sevgisini hatırladık yeniden.

Maalesef kaderimize yazılmak istenen "Polis Devleti"nin ne tehlikeli bir yapı olduğunu fark ettik.


TEPKİ verdik, üstümüzdeki ölü toprağını üzerimizden attık. Parkımıza, özgürlüklerimize, onurumuza sahip çıktık.

Sanki yeniden "BİZ" olduk. Millet olduk.

Sesimizi duyurmayı başardık. #dayangeziparki #kadehimekarışma dedik.

Bu ülkenin sadece %50'sinin Müslüman olmadığını, demokrasinin sadece seçim demek olmadığını, her içki içenin alkolik olmadığını, sesini çıkaran, sevgilisine sarılan her kadının O...... olmadığını haykırdık. Meydanlara indik, tencere-tava çaldık, kornalara bastık, dörtlüleri yaktık, evlerimize bayrak astık...

Biz elimizden geleni yaptık. Bu güzel ülkeyi ve insan gibi insanları yönetenlere derdimizi anlatmaya çalıştık. Hala da devam ediyoruz.

Artık bundan sonrası anlamaya kalıyor...
Artık bundan sonrası duymaya kalıyor...
Artık bundan sonrası saygıya, hoş görüye kalıyor...

Sevgiyle........

SESSİZ AZINLIK... MI OLACAĞIZ?

Çok sevgili dostum "cesur yürek" Selda Tokat, sosyal Medya'da bir oluşum gerçekleştirdi. Facebook'ta #kadehimekarışma diye bir grup kurdu. Gruba sadece 24 saat içinde 2788 kişi üye oldu. Son yaşanan alkol yasağı ile ilgili gelişmeler karşısında kurulan bu gruba, sadece içki içen ve seven kişiler değil, yasaklara karşı olan ve artık bir şekilde sessizlikten sıkılan kişiler üye oluyor diye düşünüyorum.

Canım Babacığımın söylediği gibi, "Müslüman mahallesinde salyangoz satmaya çalışan" biz ve bizim gibi üreticiler son yıllarda pek çok sıkıntı yaşıyoruz. Yaşadığımız bu sıkıntıları sadece bu iktidar dönemine yüklemek haksızlık olur. Daha bu iktidar başa gelmeden önce başlayan ve halen üzerine konularak devam eden ağır vergi yükleri ile büyük darbe yiyen şarap üreticileri senelerdir zaten büyük özverilerle iyi ve kaliteli şaraplar üretme gayretini gösteriyor. Bir çok zorlukla mücadele veriyoruz. Reklam zaten yapamıyorduk, tek reklam mecramız olan yazılı basın ve sosyal medyayı da artık kullanamayacağız maalesef. Satış saati kısıtlamaları, ruhsat alımlarındaki zorluklar, teşhir ya da sponsorlukların yapılamaması gibi uygulamalar elimizi daha da zayıflatacak. Bu yasaklar içinde herkesin hem fikir olduğu alkollü araç kullanmama gibi bazı uygulamalar zaten olması gereken  ve zaten uygulanan yasaklardı. Yani sorunun en büyüğü, yasanın paket yasa olarak çıkarılması ve içinde bazı doğruları barındırırken, hiç olmayacak bazı uygulamaları da kapsıyor olması. Ayrıca, bu paket yasayla ilgili değerlendirmeler yapılırken kullanılan ifadelerden son derece rahatsızım. İçki içen herkese alkolik damgası vuruluyor olması, bir süredir artmakta olan mahalle baskısı ortamının derinleşmesine sebep olacak diye endişeleniyorum.

Benim bu konuyla ilgili hissiyatım ise, bırakın üretici gözüyle bakmayı sadece sade vatandaş gözüyle baktığımda, orta yaşa gelmiş, kişisel her türlü kararını verebilecek iradeye ve akla sahip bir insan olarak, belli konulardaki dayatmalara sessiz kalmayı kabullenememem...

Ben kendimi iyi bir Müslüman olarak kabul ederim, bunu da iyi insan olmaya çalışarak, kimseye zarar vermeyerek, kendimce dinimin gereklerini yerine getirerek ve Allah'a inanarak, kendi içimde (!)yaşarım. Kimsenin beni yargılama, değiştirme hakkı olmadığını düşünürüm, benim kimseye aynını yapma hakkım olmadığı gibi...

İçtiğim bir iki kadeh içki, yaşım yasal sınırın üzerindeyse, başkalarını rahatsız etmeme neden olmuyorsa, kimseye zarar vermiyorsam, evdeki çoluğumun çocuğumun rızkından çalmıyorsam, sadece beni ilgilendirir. Bunu nerede, nasıl içeceğim, nereden satın alacağım, saat kaçta içeceğim neden başka insanlar tarafından belirlensin bunu anlayamıyorum. Ayrıca, içkinin sorumlu tüketildiğinde son derece kültürel ve sosyal bir yanı olduğuna, birleştirici özellik taşıdığına da inanıyorum.

Son on yıldır taraftarı olalım olmayalım, çoğunluğu temsil eden yöneticilerin bazı uygulamalarını beğendik, bazılarını hiç beğenmedik. Beğenmediğimiz uygulamalarda çoğunlukla sessiz kaldık, tepkisiz kaldık. Çoğumuz eğitimli, kendi kararlarını hür iradesiyle vermek isteyen, aklı başında insanlarız ve bence kendimize saygımız gereği artık tepkilerimizi ifade etmeliyiz. Bunu anarşist tavırlarla yapmamalıyız, yapamayız da zaten. Bunu kendimize karşı görmek istediğimiz saygı çerçevesinde yapmalıyız.

İşte bunun için facebook'taki #kadehimekarışma grubuna üye olmalıyız. Destek vermeliyiz. Lütfen bu grubu inceleyin, kimsenin farklı bir amacı olmadığını görün ve siz de üye olun!

Sevgiyle....

DOLU KOLİ BOŞ KOLİ !

Bir süredir sıkıntısını yaşamakta olduğum yeni ev, inşaat, ustalar, toplanma, taşındık taşınacağız, yerleşme...vb tüm detaylar Pazar günü itibariyle son buldu...

Nihayet taşındık!

Son bir haftadır, eski mahallemizdeki kasap, eczane, market gibi küçük esnafı dolaşıp helalleştim, borç harç varsa kapattım. Evdeki ıvır zıvırı elden geçirdim. Attım, verdim, savdım, attım, verdim, savdım......... 14 senedir oturduğumuz evimizi iyice bir elden geçirdim. Bir 14 yıl daha otursaymışız evimizin çöp ev olma ihtimalinden bayağı bir ürktüm ve annemden kalan atamama - biriktirme hastalığına bir kez daha sövüp saydım.

Cuma sabahı taşıma şirketinin aracı ve elemanları geldi. Kıyafetleri biz taşıdığımız için, kırılacak mutfak malzemeleri , aksesuarlar, mobilyalar ve kitaplar sarılıp sarmalanıp kolilendi. Bu arada Soyer Nakliyata ve çalışan elemanlara teşekkür etmem lazım, paketlememizi özenle yaptılar. Sonuçta bir bardak bile çatlamadan bizi yeni evimize taşıdılar.

Yaklaşık iki aydır bu taşınma işine kanalize olduğum için, bu hafta sonu öyle bir giriştim ki yerleşme işine, bir an önce bitireyim ve artık normal düzenime döneyim stresiyle işlerin %90 ını hallettim diyebilirim. Bu arada eşim, kızım ve yardımcımız da benimle aynı gayreti gösterdiler. Haklarını vermeliyim. Beni en fazla zorlayan kitaplarımız oldu. Ne çok kitabımız varmış. Sanırım 9 koli kitap boşalttım. Tabii hepsi silinip yerlerine yerleşti. İnsan seneler önce okuduğu kitapların bazısını hiç hatırlayamıyor. Allahtan, her kitaba başladığım ve bitirdiğim tarihi not etme adetim vardır. Keşke bazılarını tekrar okusam diye düşündüm... Bir sürü kağıtla yapılmış paket açıldı, bir sürü koli boşaldı. Boşalan koliler sokak kapısının önüne yığıldı. Her bir dolu koli boşalıp, kapının önüne boş olarak konduğunda müthiş bir mutluluk duygusu yürekleri kapladı :-)

Taşınma deyince pek çok aksilik olur diye düşünüyordum, neyse ki çok sorun yaşamadan işler halloldu. Hallolmayan tek şey ise telefon ve internet bağlantısı... Sitenin bulunduğu bölgede, Çekmeköy'de - yani şehrin göbeğinde! Turkcell çekmiyor, Türk Telekom bağlanamıyor, internet bağlantısı sağlanamıyor. Ne 3G, ne Vınn hiçbir şey çalışmıyor. Bayağı bir tecrit durumumuz var. TV'lerde o bangır bangır yapılan Turkcell reklamları var ya; Ardahan'dan bilmem nereye kadar diye...Yani her gördüğümde sinirim oynuyor... Neyse bu da nazar boncuğumuz olsun!

Sonuç olarak artık normal hayatıma, mesaime, işime konsantre olabilirim. Ev bitti deyip, onu kulağımın arkasına doğru atıp gündelik rutinime dönebilirim.

Bu süreçte arayamadığım arkadaşlarım, atladığım doğum günleri, evlilik yıldönümleri olduysa anlayışınıza sığınıyorum ve toptan herkesi kucaklıyorum.

Sevgiyle.......

BENİM ÇOK GÜCÜME GİDİYOR!!!

Blogumu açarken adını "Hayatla Dolu Kadehler" koydum. İstedim ki, yazdıklarım hem hayatla ilgili, hem de şarapla ilgili olsun. Bazen maç yazdım, bazen günlük hayat...

Bu aralar içimden yazmak gelmemesi bu yüzden. Hem günlük hayatta olanlar, hem şarap sektöründe yaşanan gelişmeler içimi tıkıyor, sözcükler beynimde birikip akamıyordu.

Benim şansıma sanırım, hem ilkokul öğretmenim (Aysel Kırdar-Allah uzun ömür versin), hem de sonrasında okuduğum İzmir Amerikan Kız Lisesinde Atatürkçülük beynimize kazındı. Öyle sindire sindire öğrendik ki; geçmişimizi, yaşanan Kurtuluş Savaşını, verilen mücadeleyi, medeni ülkelerin konumuna gelmek için yapılan yenilikleri, kadın haklarını, insana saygıyı, ..... içimize işledi adeta.
Bir de ülke sevgisi! Bir Amerikan okulunda okumuş olsak da ülkemizi sevmeyi öğrettiler bize. Kadın başımıza (!)  nasıl faydalı olabiliriz diye uğraştık hep. Nasıl verimli oluruz, nasıl değer katarız? Yan gelip yatmak hiç bize göre olmadı.

Şimdi yaşananlar bu yüzden ben ve benim gibi yetişenlerin gücüne gidiyor sanırım. Bu yüzden kabul edemiyoruz. İnsana yapılan baskı, sindirme, mahalle baskısı, özgürleşme adı altında gelen yasaklar... bu yüzden canımızı bu kadar sıkıyor.

Yazmak istediğim çok şey var da, yüreğim sıkışıyor yazamıyorum...

Son gelişmelerden biri, Reyhanlı'daki patlama! Ne canlar yandı, ne ocaklar söndü. Bölgeden gelen görüntülere dikkatli bakın. Belki bizim bir yakınımıza bir şey olmadı ama orada çok acılar yaşanmakta şimdi. İnsanların ne evi kaldı, ne işi. İçiniz acımadı mı? Oh bizden uzak olsun da ne olursa olsun mu dediniz? Yoksa siz de benim gibi mi düşündünüz? Ne uğruna? Suriye eskiden komşumuzdu, şimdi en büyük düşmanımız. Neredeyse savaşa gireceğiz. Neden? Ortadoğu'nun lider ülkesi olma misyonunu üstlendik. Olabildik mi? Sanmam. Değdi mi? Bunca cana değer diyen bir Allahın kulu çıkar mı? Onu da bilemem... Yazık gerçekten yazık...

Şarap sektörü de ayrı sıkıntıda. Yeni torba yasa çıkacak. Haydi hayırlı olsun! Şişe üzerine "sağlığa zararlıdır" yazılacakmış. Bu sadece cehalet değil, Türk insanına da hakaret ayrıca. Diyor ki kısaca, "Sen içmeyi bilmezsin, kültürsüzsün, illaki alkolik olursun, o nedenle sen bu mereti içme!" Reklam zaten sadece yazılı basında yapılabiliyorken, artık o da yasak. Hatta öyle şemsiye üzerine filan bile adını yazamayacaksın. Özendirirsin alimallah! Cahil Türk halkı bir başladı mı içmeye durmak bilmez! Yıllık kişi başı tüketimin sadece ve sadece 1 şişe olduğu ülkemizde onu da bitirelim. Yasaklayalım, hiç tüketilmesin! Sen sağ ben selamet.... Daha neler var neler... Sponsorluklar bitti. Şarap festivalleri tarih oldu. Oysa yasaklamalar hep caziptir. Eve ya da yer altına indirmeyin tüketimi. Ortalık yerde insan içmesine daha çok dikkat eder, daha az sarhoş olmaya çalışır. Rezil olmak istemez. Eve hapsettin mi tüketimi, kontrolü de kaçırırsın. Bunu göremiyorlar mı???

Bir sektör göz göre göre elden gidiyor. Yüzlerce insanın ekmek yediği, ülkemizin yurt dışındaki çağdaş yüzlerinden biri avuçlarımızdan kayıp gidiyor.........

Bu vesileyle IWC 2013 yarışmasında Türk şarapları çok başarılı sonuçlar aldı. İhracatımız artıyor.Yazgan Şarapçılığın aldığı ödülleri sizlerle paylaşmak isterim:

 

IWC 2013 Sonuçları belli oldu: Resmi sonuçlara göre Yazgan'lar:
Vodina Cabernet Sauvignon - Syrah - Merlot / SILVER
Vodina Chardonnay / BRONZE
Magenta Öküzgözü - Cabernet Sauvignon / SILVER
Magenta Boğazkere - Merlot / COMMENDED
Yazgan Emir / SILVER
Yazgan Boğazkere / SILVER
Mahra Boğazkere - Öküzgözü / COMMENDED
Mahra Cabernet Sauvignon - Syrah / COMMENDED
Mahra Sultaniye - Emir / COMMENDED

 

Bizim elimizden gelen budur....

 

Sevgiyle...